ما را در اینستاگرام دنبال کنید.

سرطان دهانه رحم

چهارمین سرطان شایع در بین زنان، سرطان دهانه رحم است. دو نوع ویروس 16 و 18 (HPV) سبب ایجاد حدود 50 درصد از پیش سرطان­‌های دهانه رحم هستند. ویروس اچ پی وی عمدتا از طریق رابطه جنسی منتقل می­‌شود. زنان آلوده به اچ پی وی حدود 6 برابر بیشتر از زنان دیگر در معرض خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم هستند. این نوع سرطان اگر به موقع تشخیص داده شود، قابل درمان است. واکسیناسیون، غربالگری و درمان ضایعات پیش‌سرطانی، سه روش موثر برای پیشگیری از ابتلا به سرطان است.

علائم و نشانه‌های سرطان دهانه رحم

تغییر در سلول‌های دهانه رحم و تغییرات پیش سرطانی، معمولا باعث ایجاد علائم نمی‌شود. تنها راه برای اطلاع از وجود سلول‌های غیر طبیعی که ممکن است به سرطان تبدیل شوند، انجام آزمایش غربالگری دهانه رحم است. در صورتی که تغییرات اولیه سلولی به سرطان دهانه رحم تبدیل شود، ممکن است برخی از علائم زیر آشکار شوند.

• خونریزی واژینال بین پریودها
• خونریزی قاعدگی طولانی‌تر و یا شدیدتر از حد معمول
• درد هنگام رابطه جنسی
• خونریزی بعد رابطه جنسی
• درد لگن
• تغییر در ترشحات واژن (ترشح بیشتر یا رنگ و بوی متفاوت ترشحات)
• خونریزی واژینال پس از یائسگی

این علائم ممکن است ناشی از علل دیگری باشد؛ در صورت ادامه یافتن این علائم به پزشک مراجعه کنید.

علل ایجاد سرطان دهانه رحم

اغلب موارد ابتلا به سرطان دهانه رحم به علت عفونت مداوم با نوع پرخطر ویروس اچ پی وی (HPV) است. در نتیجه ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV بزرگ‌ترین عامل خطر برای سرطان دهانه رحم است. دومین عامل خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم کشیدن سیگار است. شواهدی وجود دارد که زنانی که قرص ضد بارداری را برای پنج سال یا بیشتر مصرف کرده اند در معرض خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم در صورت ابتلا به HPV هستند. البته این خطر بسیار کم است و مصرف قرص همچنین خطر ابتلا به سرطان‌های دیگر مانند تخمدان و رحم را کاهش می‌دهد. سایر عوامل خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم شامل موارد زیر است.

• سیستم ایمنی ضعیف
• تنفس دود سیگار دیگران

از هر 10 زن حدود 8 نفر در طول زندگی خود به HPV دستگاه تناسلی مبتلا می‌شوند. اکثر زنان مبتلا به اچ پی وی هرگز به سرطان  دهانه رحم مبتلا نمی‌شوند. تنها چند نوع از ویروس HPV منجر به سرطان دهانه رحم می‌شود.

سرطان دهانه رحم چقدر شایع است؟

به طور میانگین در هر سال حدود 14000 نفر در آمریکا به سرطان دهانه رحم مبتلا می‌شوند. افراد بین 35 تا 44 سال بیشتر به سرطان دهانه رحم مبتلا می‌شوند. میانگین سنی افراد در هنگام تشخیص 50 سال است. حدود 4000 نفر در سال بر اساس سرطان دهانه رحم می‌میرند. این میزان به دلیل غربالگری‌ها و واکسن HPV رو به کاهش است.

آیا ابتلا به ویروس HPV منجر به سرطان دهانه رحم می­‌شود؟

ویروس پاپیلومای انسانی یا اچ پی وی تقریبا باعث ایجاد تمام سرطان­‌های دهانه رحم است. غربالگری می‌­تواند به شناسایی و حذف سلول­‌های پیش‌سرطانی کمک کند. این امر منجر به پیشگیری از ابتلا به سرطان دهانه رحم می‌­شود. اکثر عفونت‌­های HPV و ضایعات پیش سرطانی خودبه­‌خود برطرف می­‌شوند اما برای همه­‌ی زنان خطر مزمن شدن عفونت وجود دارد. مزمن شدن عفونت اچ پی وی سبب می­‌شود ضایعات پیش سرطانی به سرطان تبدیل شوند. زنانی که سیستم ایمنی سالمی دارند، 15 تا 20 سال طول می‌­کشد تا این نوع سرطان در بدنشان ایجاد شود. در زنانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند مثل زنان مبتلا به HIV، این زمان به 5 تا 10 سال تقلیل م­ی‌یابد.

تست­‌های تشخیص سرطان دهانه رحم

برای کسانی که علائم سرطان دهانه رحم دارند و کسانی که آزمایشات غربالگری دهانه رحم غیرطبیعی است، یک سری تست وجود دارد.

معاینه و بررسی سوابق پزشکی

در ابتدا پزشک شما را معاینه خواهد کرد و درباره­‌ی سوابق پزشکی شما و خانواده‌­تان سوالاتی خواهد پرسید. این سوالات درباره­‌ی علائم سرطان است. همچنین حین معاینه فیزیکی کامل وضعیت کلی سلامت شما ارزیابی خواهد شد. اگر قبلا معاینه لگن و تست پاپ­‌اسمیر انجام نداده باشید، لازم است آن را انجام دهید. غدد لنفاوی نیز برای بررسی میزان گسترش سرطان در بدن (متاستاز) معاینه خواهند شد.

کولپوسکوپی

اگر علائم خاص سرطان، تست اچ پی وی مثبت و یا تست پاپ­‌اسمیر مثبت داشته باشید، احتمالا نیاز به انجام روش کولپوسکوپی دارید. کولپوسکوپ یک وسیله دارای عدسی­‌های ذره­‌بین است. پزشک به وسیله کولپوسکوپ سطح دهانه رحم را معاینه می­‌کند. در کولپوسکوپی پزشک محلول ضعیفی از استیک­‌اسید روی دهانه رحم قرار می­‌دهد. این کار باعث می­‌شود تا نواحی غیرطبیعی را راحت­‌تر ببیند. در صورتی که ناحیه غیرطبیعی وجود داشته باشد یک تکه کوچک از بافت آن برداشته می­‌شود و برای بررسی به آزمایشگاه فرستاده می­‌شود. به این کار بیوپسی گفته می­‌شود. بیوپسی بهترین روش برای تشخیص قطعی ضایعات پیش سرطانی و سرطان دهانه رحم است.

انواع بیوپسی دهانه رحم

چندین نوع بیوپسی برای تشخیص سرطان دهانه رحم وجود دارد. اگر بافت غیرطبیعی به وسیله بیوپسی به طور کامل حذف شود، شاید نیاز به درمان دیگر نداشته باشد.

بیوپسی کولپوسکوپی

در این نوع بیوپسی با کولپوسکوپ، نواحی غیرطبیعی دهانه رحم بررسی و پیدا می‌­شود. سپس با استفاده از فورسپس بخشی از ناحیه غیرطبیعی دهانه رحم برداشته می­‌شود. بیوپسی کولپوسکوپی ممکن است منجر به درد و خونریزی مختصر شود.

کورتاژ آندوسرویکال یا خراش دادن سرویکس

اگر با کولپوسکوپی ناحیه غیرطبیعی مشاهده نشود و یا نواحی در معرض خطر قابل مشاهده نباشد، از روش کورتاژ آندوسرویکال استفاده می­‌شود. در این روش یک ابزار باریک (کورت یا برس) در کانال آندوسرویکال وارد می­‌شود. سپس یک خراش در کانال ایجاد و مقداری از بافت برداشته شده و برای بررسی به آزمایشگاه فرستاده می­‌شود. در این روش نیز ممکن است کمی درد و خونریزی خفیف رخ دهد.

بیوپسی مخروطی

در بیوپسی مخروطی یا کونیزاسیون، پزشک یک بافت مخروطی شکل از دهانه رحم برمی­‌دارد. این بافت مخروطی شامل مرز بین اگزوسرویس و اندوسرویکس است. بیوپسی مخروطی به عنوان روشی برای حذف کامل و درمان بسیاری از پیش سرطان‌­ها و سرطان­‌های اولیه استفاده می‌­شود. عوارض احتمالی بیوپسی مخروطی شامل عفونت، خونریزی و باریک شدن دهانه رحم است.

درمان سرطان دهانه رحم

سرطان دهانه رحم نیز مانند سایر سرطان­‌ها اگر به موقع تشخیص داده شود قابل درمان است. عوامل مختلفی در روند درمان این سرطان موثر هستند. عواملی مثل محل سرطان، اندازه سرطان، مقدار گسترش آن و سلامت عمومی شما در درمان این نوع سرطان نقش دارند. انواع روش­‌های درمان این نوع سرطان شامل درمان دارویی، شیمی­‌درمانی، هورمون­‌درمانی، ایمونوتراپی، رادیوتراپی و جراحی است.

تاثیر واکسن HPV بر سرطان دهانه رحم

پژوهش­‌های گسترده‌­ای در زمینه اثربخشی واکسن HPV بر سرطان دهانه رحم و بافت­‌های پیش سرطانی انجام شده است. این پژوهش‌­ها شواهدی مبنی بر اثربخشی واکسن اچ پی وی بر پیشگیری از این نوع سرطان ارائه می­‌کنند. همچنین یک پژوهش نشان­ داده است که واکسن HPV منجر به پیشگیری از سرطان در زنانی که آلوده به ویروس نبوده­‌اند، می­‌شود.

بیشتر بخوانید : همه چیز درباره واکسن بیماری اچ پی وی HPV

جراحی برای سرطان دهانه رحم

در برخی از زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم از روش جراحی برای درمان استفاده می‌شود. این جراحی در مواردی مثل کمک به تشخیص سرطان دهانه رحم، تعیین میزان گسترش سرطان و کمک به درمان سرطان استفاده می‌شود.

جراحی پیش سرطان دهانه رحم

برای درمان پیش سرطان دهانه رحم از سه روش استفاده می‌شود. در یک روش با استفاده از سرما، بافت دهانه رحم را از بین می‌برند. در روش دیگر با استفاده از لیزر بافت غیرطبیعی حذف می‌شود. در روش سوم پیش سرطان را برش داده و برمی‌دارند.

• کرایوسرجری

در این روش یک پروب فلزی بسیار سرد را به طور مستقیم روی دهانه رحم قرار می‌دهند. این کار سلول‌های غیرطبیعی را با انجماد از بین می‌برد. از این روش برای درمان نئوپلازی داخل اپیتلیال دهانه رحم استفاده می‌شود. این روش در مطب و یا کلینیک پزشک قابل انجام است. بعد از انجام کرایوسرجری ممکن است تا چند هفته ترشحات آبکی و قهوه‌ای رنگ داشته باشید.

• حذف با لیزر

در این روش یک پرتو متمرکز لیزر را از طریق واژن به سلول‌های غیرطبیعی تابانده می‌شود. سپس سلول‌های غیرطبیعی تبخیر می‌شوند. این روش نیز برای درمان نئوپلازی داخل اپیتلیال دهانه رحم استفاده می‌شود. درمان لیزری گاه در مطب پزشک با بی حسی و گاهی در اتاق عمل با بیهوشی عمومی انجام می‌شود. دلیل این مسئله این است که این روش ممکن است ناراحتی بیشتری نسبت به روش کرایوسرجری ایجاد کند.

• کونیزاسیون

کونیزاسیون یا جراحی برش یک روش دیگر برای درمان نئوپلازی است. طی این روش پزشک یک بافت مخروطی از دهانه رحم برش داده و برمی‌دارد. بافت برداشته شده شامل مناطقی است که احتمال شروع سرطان‌ها و پیش سرطان های دهانه رحم در آن‌ها وجود دارند. این روش همان بیوپسی مخروطی است که در بالا بررسی کردیم.

جراحی سرطان مهاجم دهانه رحم

روش‌های درمان سرطان مهاجم دهانه رحم شامل هیسترکتومی و تراکلکتومی است.

• هیسترکتومی ساده

در این روش رحم و دهانه رحم برداشته می‌شوند اما ساختارهای کنار رحم برداشته نمی‌شود. واژن، غدد لنفاوی لگن و تخمدان‌ها نیز برداشته نمی‌شوند. هیسترکتومی ساده برای درمان انواع خاصی از نئوپلازی و سرطان زودرس دهانه رحم استفاده می‌شود. طی این عمل شما بیهوش خواهید بود. هیسترکتومی باعث ناباروری دائمی در زنان می‌شود.

• هیسترکتومی رادیکال

در این جراحی رحم به همراه بافت‌های اطراف آن برداشته می‌شود. همچنین دهانه رحم و قسمت فوقانی واژن برداشته می‌شود. تخمدان‌ها برداشته نمی‌شوند مگر این که دلایل پزشکی دیگری وجود داشته باشد. در هیسترکتومی رادیکال بافت بیشتری نسبت به هیسترکتومی ساده برداشته می‌شود؛ بنابراین دوران نقاهت و بستری در بیمارستان طولانی‌تر است. در طی جراحی برخی از غدد لنفاوی برداشته می‌شوند تا بررسی شوند.

• تراکلکتومی

تراکلکتومی رادیکال این امکان را ایجاد می‌کند تا زنان بدون این که توانایی بچه‌دار شدن را از دست بدهند، تحت درمان قرار بگیرند. این عمل از طریق واژن و یا شکم انجام می‌شود و گاهی از روش لاپاراسکوپی استفاده می‌شود. در این روش دهانه رحم و قسمت بالایی واژن برداشته برداشته می‌شوند اما بدنه رحم حذف نمی‌شود. سپس جراح یک بخیه دائمی در داخل حفره رحم قرار می‌دهد تا دهانه رحم را بسته نگه دارد. غدد لنفاوی مجاور نیز با استفاده از لاپاراسکوپی برداشته می‌شوند که ممکن است نیاز به برش دیگری داشته باشد. پس از این عمل زنان می‌توانند باردار شوند و از طریق سزارین زایمان کنند. زنانی که این جراحی را انجام داده‌اند ممکن است در معرض خطر سقط جنین باشند.

مراقبت‌های بعد از جراحی سرطان دهانه رحم

معمولا چند ساعت پس از عمل جراحی امکان خوردن و آشامیدن وجود دارد. به شما گفته خواهد شده چه زمانی می‌توانید خوردن غذا و نوشیدن مایعات را شروع کنید. پس از جراحی به شما مسکن مناسب داده خواهد شد تا درد پس از جراحی را کنترل کند. بلند شدن و را رفتن در ساعات ابتدایی پس از عمل ممکن است مشکل باشد اما به تدریج آسان‌تر خواهد شد. پرستار پس از عمل، راه رفتن را به شما توصیه خواهد کرد. راه رفتن به کاهش عوارضی مثل لخته شدن خون در پاها کمک خواهد کرد. ممکن است تا 6 هفته پس از عمل، خونریزی واژینال و یا ترشحات صورتی و قهوه‌ای داشته باشید. بهتر است برای پیشگیری از عفونت، در طول این مدت از تامپون استفاده نکنید. پس از این نوع جراحی حداقل یک ماه پس از مرخص شدن از بیمارستان، باید در خانه استراحت کنید. از انجام دادن کارهای سنگین اجتناب کنید و تا دو هفته پس از جراحی رانندگی نکنید. یک پیاده‌روی کوتاه روزانه می‌تواند برای شما مناسب باشد. به طور معمول حدود 6 هفته پس از عمل می‌توانید رابطه جنسی داشته باشید. برای کسب اطلاعات بیشتر در این مورد می‌توانید با پزشک مشورت کنید. پس از عمل جراحی، چند نوبت ویزیت خواهید شد تا شرایط و وضعیت بهبودی شما بررسی شود. در صورت وجود هرگونه نگرانی یا سوال درباره وضعیت خود می‌توانید با پزشکتان مطرح کنید.

جمع بندی

سرطان دهانه رحم در بین شایع­‌ترین سرطان‌­های زنان رتبه چهارم را دارد. دونوع از انواع ویروس پاپیلومای انسانی باعث ایجاد حدود 50 درصد از پیش‌­سرطان‌­ها و سرطان­‌های دهانه رحم می­شود. ویروس پاپیلومای انسانی یا اچ پی وی از طریق رابطه جنسی منتقل می­‌شود. اکثر عفونت­‌های اچ پی وی خودبه­‌خود از بین می­‌روند اما در صورت مزمن شدن عفونت ممکن است باعث ایجاد ضایعات پیش سرطانی و ابتلا به سرطان شود. برای تشخیص پیش­‌سرطان­ها و سرطان تست­‌های تشخیصی وجود دارد. تهیه بیوپسی از ضایعات و ارسال به آزمایشگاه یکی از روش‌­های تشخیص این نوع سرطان است. غربالگری و چکاپ­‌های سالیانه در تشخیص به موقع و درمان این نوع سرطان موثر است. روش‌­های مختلفی برای درمان این سرطان وجود دارد که برخی از آن‌­ها شامل درمان با دارو، شیمی درمانی، رادیوتراپی و جراحی است.

منابع

• https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7062568/
• https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/cervical-cancer#:~:text=Nearly%20all%20cases%20of%20cervical,progress%20to%20invasive%20cervical%20cancer.
• https://www.cancer.gov/about-cancer/causes-prevention/risk/infectious-agents/hpv-and-cancer
• https://www.nhs.uk/conditions/womb-cancer/treatment/
• https://www.cancer.org/cancer/cervical-cancer/detection-diagnosis-staging/how-diagnosed.html
• https://www.bmj.com/content/379/bmj-2022-070115
• https://www.cancer.org/cancer/types/cervical-cancer/treating/surgery.html

• https://www.cancerresearchuk.org/about-cancer/cervical-cancer/treatment/surgery/after-surgery
• https://www.cancer.org.au/cancer-information/types-of-cancer/cervical-cancer
• https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/12216-cervical-cancer

ویروس پاپیلومای انسانی یا اچ پی وی (HPV)­، ویروسی است که هنگام آمیزش جنسی منتقل می­‌شود. به همین دلیل روش انتقال اچ پی وی از طریق پوست است. بیش از صد گونه متفاوت از ویروس اچ پی وی وجود دارد. برخی از انواع این ویروس باعث بیماری زگیل تناسلی و برخی دیگر باعث بروز سرطان می‌­شوند. اکثر افرادی که آلوده به این ویروس هستند، از وجود آن بی‌­اطلاع هستند؛ زیرا انواعی از اچ پی وی علائم خاصی در بدن افراد آشکار نمی‌­کند. ویروس اچ پی وی جزو شایع­‌ترین بیماری­‌های مقاربتی است. در ادامه درباره این ویروس بیشتر صحبت خواهیم کرد و روش انتقال اچ پی وی را بررسی می­‌کنیم.

ویروس اچ پی وی HPV

ویروس پاپیلومای انسانی یا اچ پی وی شایع‌ترین عفونت آمیزشی در آمریکا شناخته شده است. انواع مختلفی از ویروس اچ پی وی وجود دارد که برخی از آن­ها می‌­توانند سبب بروز بیماری شوند. این ویروس از طریق رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی می­‌تواند انتقال پیدا کند. ویروس HPV همچنین می­‌تواند از طریق تماس طولانی مدت با پوست آلوده منتقل شود. افرادی که به ویروس اچ پی وی آلوده هستند و هیچگونه علامت آشکاری از آن ندارند، به راحتی می­‌توانند این ویروس را به دیگران انتقال دهند. شما می­‌توانید بدون هیچگونه فعالیت جنسی به اچ پی وی آلوده شوید، چون این ویروس از طریق تماس پوستی به آسانی منتقل می­‌شود. ویروس اچ پی وی در دوران بارداری و زایمان نیز ممکن است از مادر آلوده به کودک منتقل شود.

وقتی به یک نوع از اچ پی وی آلوده شده باشید در بدن شما آنتی ‌بادی­ بر علیه ویروس توسط سیستم ایمنی ساخته می‌­شود. این اتفاق باعث می­‌شود که نسبت به آن نوع از ویروس ایمنی داشته باشید. البته به خاطر داشته باشید این مسئله باعث مصونیت شما از آلودگی به سایر انواع اچ پی وی نمی‌­شود. همانطور که قبلا ذکر کردیم بیش از 100 نوع مختلف از این ویروس وجود دارد. دو نوع اصلی از ویروس اچ پی وی موسوم به کم­‌خطر و پرخطر وجود دارد. نوع کم ‌خطر آن هیچ مشکل جدی‌ای برای سلامتی ایجاد نمی‌­کند. در برخی موارد ممکن است باعث ایجاد زگیل تناسلی شود. نوع پرخطر ویروس اچ پی وی در درازمدت ممکن است باعث ایجاد بیماری­‌هایی نظیر سرطان دهانه رحم، مقعد، گلو و آلت تناسلی شود.

علائم اچ پی وی

برخی از افراد پس از آلوده شدن به پاپیلومای انسانی، علائم و نشانه هایی از آلوده شدن آشکار می­‌کنند. شایع‌­ترین علامت آلودگی با اچ پی وی زگیل تناسلی است. برخی از علائم آلوده شدن به اچ پی وی شامل موارد زیر است.

• زائده­‌های گوشتی در ناحیه تناسلی
• سوزش و خارش در محل زائده‌ها
• درد و خونریزی در مجاری ادراری
• رطوبت و ترشح از زگیل­‌های ناحیه تناسلی

بیشتر بخوانید : ویروس اچ پی وی چیست ؟

راه‌­های انتقال ویروس اچ پی وی

بسیاری از انواع اچ پی وی بر ناحیه تناسلی، دهان و گلو اثر می‌­گذارد. افراد آلوده به این ویروس با انواع رابطه جنسی و از طریق تماس پوست به پوست می‌­توانند این ویروس را به دیگران منتقل کنند. گاهی آشکار شدن علائم این عفونت ممکن است سال­‌ها پس از تماس با فرد آلوده رخ دهد. به همین دلیل تشخیص این مسئله که فرد برای اولین بار کی به ویروس اچ پی وی آلوده شده­ است، دشوار است. بیش از 100 نوع ویروس اچ پی وی انسانی وجود دارد.

روش انتقال اچ پی وی از طریق پوست است. این ویروس همچنین از طریق غشاهای مرطوب بدن مانند واژن، مقعد، دهانه رحم و دهان به دیگران منتقل می‌­شود. عفونت با این ویروس، می‌­تواند خودبه­‌خود در بدن برطرف شود. اما آلوده شدن به انواع خاصی از اچ پی وی باعث تغییر در DNA و RNA سلول­‌ها شده و عملکرد آن­ها را تغییر می­‌دهد. این امر منجر به تکثیر بی­‌رویه سلول‌­ها و ایجاد سرطان می­‌شود. برخی از انواع سرطان‌های ایجاد شده با اچ پی وی شامل سرطان دهانه رحم، سرطان دهان و حنجره و سرطان مقعد است. برخی از روش های انتقال اچ پی وی عبارت‌اند از:

• رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی
• لباس زیر آلوده
• تیغ و لوازم اصلاح آلوده
• لوازم آلوده اپیلاسیون و لیزر
• انتقال از مادر آلوده به فرزند هنگام بارداری و زایمان
• سالن­‌های زیبایی و استخرهای آلوده
• بوسیدن و تماس طولانی مدت با پوست فرد آلوده

راه‌های پیشگیری از ابتلا به HPV

واکسیناسیون

بیش از نیمی از افرادی که از نظر جنسی فعال هستند، در مقطعی از زندگی خود مبتلا به ویروس اچ پی وی می‌شوند بدون این که از وجود آن مطلع شوند. به همین دلیل ممکن است بدون این که متوجه شوند ویروس را به دیگران انتقال دهند. در حال حاضر واکسن‌هایی برای پیشگیری از ابتلا به ویروسHPV وجود دارد که اگر در زمان مناسب تزربق شود، بهترین نتیجه را دارد. بسیاری از انواع مختلف ویروس اچ پی وی می‌تواند سبب عفونت در گلو و یا ناحیه تناسلی در زنان و مردان شود. در اکثر موارد عفونت ایجاد شده با ویروس اچ پی وی به صورت خودبه‌خود از بین می‌رود. در مواردی این ویروس ممکن است باعث ایجاد زگیل تناسلی و برخی از سرطان‌ها شود.

 سازمان غذا و دارو (FDA) دو واکسن را تایید کرده است که در برابر اشکال مضر ویروس HPV می‌تواند حفاظت ایجاد کند. این دو واکسن گارداسیل و سرواریکس نام دارند که از ابتلا به دو نوع از ویروس اچ پی وی که عامل حدود 70 درصد از سرطان‌های دهانه رحم هستند، پیشگیری می‌کند. این دو نوع از ویروس همچنین باعث ایجاد بیشتر سرطان‌های واژن و فرج، مقعد و گلو می‌شوند. بنابراین واکسن از ابتلا به این سرطان‌ها نیز پیشگیری می‌کند. واکسن گارداسیل از ابتلا به دو نوع از HPV که باعث ایجاد زگیل تناسلی می‌شود، جلوگیری می‌کند. واکسیناسیون علاوه بر این که از ابتلای شما به عفونت اچ پی وی و بیماری‌های ناشی از آن پیشگیری می‌کند، از انتشار ویروس و انتقال آن به دیگران نیز جلوگیری می‌کند.

کاندوم

استفاده از وسایل حفاظتی مثل کاندوم به طور قطعی و 100 درصد از ابتلا به اچ پی وی جلوگیری نمی‌کند. اما با این حال استفاده از کاندوم احتمال ابتلا به ویروس HPV را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد.

غربالگری

انجام غربالگری‌های ویروس اچ پی وی و همچنین آزمایشات موجود می‌تواند به شناسایی به موقع ویروس و درمان کمک کند. شناسایی به موقع موارد خطر و همچنین تغییرات سلولی باعث پیشگیری از بروز سرطان می‌شود. انجام غربالگری از انتشار ویروس در بین افراد جلوگیری می‌کند.

ویروس HPV و مشکلات سلامتی ناشی از آن چقدر شایع است؟

CDC تخمین زده است که 43 میلیون عفونت HPV در سال 2018 وجود داشته است. در همین سال حدود 13 میلیون عفونت جدید وجود داشته است. ویروس اچ پی وی به قدری شایع است که تقریبا هر فردی که از نظر جنسی فعال باشد و واکسن نزده باشد، در مقطعی از زندگی خود به ویروس HPV مبتلا می‌شود. مشکلات سلامتی ناشی از ویروس اچ پی وی شامل زگیل تناسلی و سرطان دهانه رحم است.

• زگیل تناسلی: زگیل‌های تناسلی ناشی از HPV تقریبا 340000 تا 360000 نفر را در سال درگیر می‌کنند. این آمار مربوط به قبل از زدن واکسن اچ پی وی است.
• سرطان دهانه رحم: در ایالات متحده امریکا، هر سال حدود 12000 زن به سرطان دهانه رحم مبتلا می‌شوند.. بیش از 4000 زن حتی با غربالگری و درمان، بر اثر سرطان دهانه رحم جان خود را از دست می‌دهند

آیا ویروس اچ پی وی بر بارداری تاثیر می‌گذارد؟

زنان بارداری که مبتلا به ویروس اچ پی وی هستند، ممکن است به زگیل تناسلی مبتلا شوند و یا تغییرات غیر طبیعی در دهانه رحمشان ایجاد شود. غربالگری معمول سرطان دهانه رحم می‌تواند به یافتن تغییرات طبیعی سلولی کمک کند. حتی در زمان بارداری نیز باید غربالگری معمول سرطان دهانه رحم انجام شود.

آیا درمانی برای HPV یا مشکلات سلامتی ناشی از آن وجود دارد؟

متاسفانه در حال حاضر هیچ درمانی برای ویروس اچ پی وی وجود ندارد؛ اما با این حال روش‌هایی برای درمان مشکلات سلامتی ناشی از HPV وجود دارد. زگیل تناسلی با یک سری داروهای تجویز شده توسط پزشک می‌تواند بهبود پیدا کند. در صورت عدم درمان، زگیل تناسلی ممکن است بدتر شود و یا از بین برود.

در حال حاضر درمان پیش سرطان دهانه رحم وجود دارد. معمولا زنانی که به طور منظم آزمایش پاپ اسمیر را انجام می‌دهند، می‌توانند پیش سرطان‌ها را به موقع شناسایی و درمان کنند. این اتفاق از تبدیل پیش سرطان به سرطان جلوگیری می‌کند. سایر سرطان‌های مرتبط با اچ پی وی نیز اگر زود تشخیص داده شوند، قابل درمان هستند.

درمان زگیل های تناسلی با محصول سینکازوبر

یکی از داروهای کم خطر و کم هزینه که به جهت درمان hpv توسط شرکت داروسازی دانش بنیان فضل دارو تهیه شده است . محصول فرآورده طبیعی پماد موضعی سینکازوبر می باشد که برای درمان زگیل های تناسلی و پری آنال کاربرد دارد.

سوالات انتهایی

آیا ویروس زگیل تناسلی مسری است؟

پاسخ مثبت است، این ویروس یک عفونت مقاربتی است که روش انتقال آن رابطه جنسی است. میزان سرایت این ویروس به نوع آن بستگی دارد. زگیل تناسلی به شدت مسری است و حتی پس از برطرف شدن زگیل­‌ها ویروس در بدن باقی می­‌ماند.

آیا ویروس اچ پی وی مادام­‌العمر مسری است؟

تا وقتی که ویروس در بدن شما باشد، مسری است. هنگامی که ویروس اچ پی وی توسط سیستم ایمنی از بین رفت دیگر قابل سرایت نیست.

روش پیشگیری از آلوده شدن به اچ پی وی چیست؟

تنها روش پیشگیری از ابتلا به HPV نداشتن رابطه جنسی است. اما روش‌­هایی مثل واکسیناسیون، غربالگری و استفاده از کاندوم حین رابطه جنسی می‌­تواند خطر آلوده شدن به این ویروس را کاهش دهد.

برای مطالعه بیشتر درباره هفت روش پیشگیری از آلوده شدن به ویروس اچ پی وی اینجا کلیک کنید.

آیا ویروس اچ پی وی بدون داشتن هیچگونه علامتی نیز مسری است؟

بله، اغلب عفونت‌های اچ پی وی هیچ علامت آشکاری ندارند. اما با این حال قابلیت سرایت به افراد دیگر را دارند.

در حال حاضر چند نوع واکسن اچ پی وی داریم؟

در حال حاضر سه نوع واکسن برای ویروس اچ پی وی مرسوم است. واکسن­ چهارگانه با نام گارداسیل، واکسن نه­‌گانه با نام گارداسیل 9 و واکسن دوگانه معروف­‌ترین واکسن‌­های اچ پی وی هستند. واکسن دوگانه فقط در کشور استرالیا تاییدیه دارد.

اطلاعات بیشتر درمورد واکسن بیماری اچ پی وی : مقاله واکسن اچ پی وی (HPV)

جمع بندی

ویروس پاپیلومای انسانی یا به اختصار ویروس اچ پی وی، شایع­‌ترین عفونت آمیزشی در جهان است. برخی از انواع ویروس اچ پی وی باعث ایجاد زگیل تناسلی و برخی از سرطان­‌ها می­‌شود. زگیل تناسلی شایع­‌ترین علامت آلودگی به ویروس اچ پی وی است. روش انتقال این ویروس از طریق رابطه جنسی و تماس مستقیم و طولانی مدت با پوست فرد آلوده است. برخی از دیگر روش­‌های انتقال اچ پی وی، تماس با وسایل اصلاح و اپیلاسیون، شنا در استخرهای آلوده و بوسیدن فرد آلوده است. اغلب افراد آلوده هیچ علامتی ندارند. در این حالت نیز امکان انتقال ویروس اچ پی وی وجود دارد. برای کاهش خطر ابتلا به ویروس اچ پی وی، تزریق واکسن مفید است.

منابع

• https://www.cdc.gov/std/hpv/stdfact-hpv.htm#:~:text=You%20can%20get%20HPV%20by,have%20no%20signs%20or%20symptoms
• https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%84%D9%88%D9%85_%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C
• https://healthclinics.superdrug.com/what-is-hpv/
• http://drsafarinejad.net/%D9%88%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B2%DA%AF%DB%8C%D9%84-%D8%AA%D9%86%D8%A7%D8%B3%D9%84%DB%8C-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B3%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%9F/
• https://keyvanlab.com/blog/hpv-transmission-in-women/
• https://newsinhealth.nih.gov/2013/10/protect-yourself-against-hpv

ویروس HPV یکی از شایع‌ترین عفونت‌های دستگاه تناسلی است که معمولا از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شود. انواع مختلفی از ویروس HPV وجود دارد که برخی از انواع آن می‌توانند باعث مشکلات سلامتی مانند زگیل تناسلی و انواع سرطان شوند. در عین خطرناک و مسری بودن این ویروس، خوشبختانه واکسن‌ HPV وجود دارد که می‌تواند از بروز این مشکلات مخصوصا در خانم‌ها جلوگیری کند. این  بیماری ویروسی است ،که از طریق تماس جنسی منتقل می شود وهر دو طرف را مبتلا می کند. در این بیماری ضایعات پوستی به شکل برآمدگی های تو پر و کوچک در پوست یا مخاط ناحیه تناسلی ایجاد می کند که درد یا خارش ندارند.

شیوع ویروس HPV  چگونه است ؟

 این ویروس شایع‌ترین عفونت مقاربتی است. در حال حاضر شیوع این ویروس بیش تر از 8 درصد در ایران  می باشد، همچنین تقریباً 80 میلیون آمریکایی HPV دارند. وسالانه حدود 14 میلیون به این ویروس مبتلا می شوند.

HPV مسئول موارد زیر است: 

• تقریباً تمام موارد زگیل تناسلی و سرطان دهانه رحم
• 90 درصد سرطان های مقعد
• 78 درصد سرطان های واژن
• 25 درصد سرطان های فرج
• 50 درصد سرطان های آلت تناسلی
• 60 درصد سرطان های اوروفارنکس (سرطان های پشت گلو از جمله قاعده زبان و لوزه ها)

چند نوع ویروس HPV وجود دارد ؟

بیش از 100 نوع HPV وجود دارد. بیش از 40 نوع آن عفونت دستگاه تناسلی را موجب می شود از آنجایی که برخی از آنها احتمالاً عوارض بیشتری نسبت به سایرین ایجاد می کنند، انواع آن به عنوان HPV کم خطر و پرخطر طبقه بندی می شوند. انواع کم خطر نمی توانند باعث سرطان دهانه رحم شوند و قابل درمان هستند. انواع پرخطر می توانند باعث ایجاد سلول های غیرطبیعی در دهانه رحم شوند که در صورت عدم درمان می توانند به سرطان تبدیل شوند.

ویروس های HPV نوع 16 و 18 دو نوع ویروس سرطان زا هستند ،که مسئول حدود 70% موارد سرطان دهانه رحم هستند. نوع های 31، 33، 45، 52 و 58 با هم حدود 15% موارد سرطان دهانه رحم را شامل می شوند. ویروس HPV نوع 6 و 11 کم خطر بوده و سرطان زا نمی باشند و موجب زگیل تناسلی می شوند.

چگونه پخش می شود؟

یکی از راه های انتقال ویروس اچ پی وی در مردان و زنان ، داشتن رابطه جنسی محافظت نشده است. شما می توانید با داشتن رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی با فردی که این ویروس را دارد، به HPV مبتلا شوید. بیشتر در حین رابطه جنسی واژینال یا مقعدی پخش می شود. همچنین از طریق تماس نزدیک پوست به پوست در طول رابطه جنسی پخش می شود. یک فرد مبتلا به HPV می تواند عفونت را به فردی منتقل کند حتی اگر هیچ علامت یا علامتی نداشته باشد.

اگر از نظر جنسی فعال هستید، می توانید به HPV مبتلا شوید، حتی اگر تنها با یک نفر رابطه جنسی داشته باشید. شما همچنین می توانید علائم را سال ها پس از رابطه جنسی با فردی که به عفونت مبتلا است، ایجاد کنید. این موضوع باعث می شود که تشخیص این که برای اولین بار چه زمانی آن را دریافت کرده اید دشوار است.

آیا HPV باعث مشکلات سلامتی می شود؟

در بیشتر موارد ، HPV خود به خود در عرض دو سال بدون مشکل سلامتی از بین می رود. اما زمانی که HPV از بین نرود، می تواند باعث مشکلات سلامتی مانند زگیل تناسلی و سرطان شود.

زگیل تناسلی معمولاً به صورت یک برآمدگی کوچک یا گروهی از برجستگی ها در ناحیه تناسلی ظاهر می شود. آنها می توانند کوچک یا بزرگ، برجسته یا مسطح یا به شکل گل کلم باشند. معمولاً می تواند زگیل ها را با نگاه کردن به ناحیه تناسلی تشخیص دهد.

چگونه می توانم از مشکلات سلامتی ناشی از HPV  جلوگیری کنم؟

• واکسن بزنید ، واکسن HPV ایمن و موثر است. هنگامی که در گروه های سنی توصیه شده تجویز شود، می تواند از بیماری ها (از جمله سرطان) ناشی از HPV محافظت کند.
• غربالگری سرطان دهانه رحم را انجام دهید، غربالگری معمول برای زنان 21 تا 65 ساله می تواند از سرطان دهانه رحم جلوگیری کند.

چه کسانی باید واکسن HPV را دریافت کنند؟

واکسیناسیون HPV را برای موارد زیر توصیه می شود:

همه نوجوانان (از جمله پسران و دختران) در سن 11 یا 12 سالگی می توانند واکسیناسیون را شروع کند. واکسیناسیون برای افراد بالای 26 سال توصیه نمی شود. با این حال، برخی از بزرگسالان 27 تا 45 ساله که قبلاً واکسینه نشده اند، ممکن است در مورد خطر ابتلا به عفونت های جدید HPV و مزایای احتمالی واکسیناسیون، تصمیم به دریافت واکسن HPV بگیرند. واکسیناسیون HPV در این محدوده سنی سود کمتری دارد. اکثر بزرگسالان فعال جنسی قبلاً در معرض HPV قرار گرفته اند، اگرچه لزوماً همه انواع HPV هدف واکسیناسیون نیستند.

چگونه بفهمم که HPV دارم؟

هیچ آزمایشی برای تشخیص “وضعیت HPV” یک فرد وجود ندارد. همچنین، هیچ آزمایش HPV تایید شده ای برای یافتن HPV در دهان یا گلو وجود ندارد.

تست های HPV وجود دارد که می تواند سرطان دهانه رحم را غربالگری کند. فقط از این آزمایش ها برای غربالگری زنان 30 ساله و بالاتر استفاده می کنند. تست HPV برای غربالگری مردان، نوجوانان یا زنان زیر 30 سال توصیه نمی شود.

اکثر افراد مبتلا به HPV نمی دانند که به این عفونت مبتلا هستند. برخی از افراد با ابتلا به زگیل تناسلی متوجه می شوند که HPV دارند. زنان ممکن است زمانی که نتیجه غیرطبیعی تست پاپ اسمیر را  (در طول غربالگری سرطان دهانه رحم) دریافت کنند، متوجه شوند که به HPV مبتلا هستند. برخی دیگر ممکن است زمانی متوجه شوند که مشکلات جدی تری از HPV مانند سرطان ایجاد کرده باشند.

آیا می توان از HPV و زگیل های تناسلی پیشگیری کرد؟

بهترین روش پیشگیری از زگیل های تناسلی  یا هر نوع بیماری منتقله از راه جنسی دیگر  ،عدم داشتن رابطه جنسی و یا تماس جنسی پوست به پوست است. اگر رابطه جنسی دارید، آن را محافظت شده انجام دهید. از کاندوم استفاده کنید. کاندوم می تواند باعث کاهش خطر بروز زگیل تناسلی شود، اما از کل ناحیه تناسلی در برابر تماس پوست با پوست محافظت نمی کند.

• قبل از برقراری رابطه جنسی با کسی، با او درباره ی بیماری های منتقله از راه جنسی صحبت کنید. به یاد داشته باشید که فرد بدون آگاهی از بیماری خود می تواند آلوده شود.
• اگر علائم بیماری های آمیزشی را دارید، رابطه جنسی نداشته باشید.
• با کسی که علائمی دارد یا ممکن است در معرض بیماری های آمیزشی قرار داشته باشد، رابطه جنسی نداشته باشید.
• داشتن چندین شریک جنسی باعث افزایش خطر ابتلا به عفونت می شود

علائم HPV چیست؟

HPV که بر اندام تناسلی شما تأثیر می گذارد معمولاً علائمی ایجاد نمی کند. هنگامی که علائم ظاهر می شوند، شایع ترین علامت ویروس زگیل در ناحیه تناسلی شماست. زگیل تناسلی توده های خشن و شبیه گل کلم هستند که روی پوست شما رشد می کنند. ممکن است هفته ها، ماه ها یا حتی سال ها پس از آلوده شدن شما به HPV ظاهر شوند.

درمان زگیل های تناسلی با محصول سینکازوبر

یکی از داروهای کم خطر و کم هزینه که به جهت درمان hpv توسط شرکت داروسازی دانش بنیان فضل دارو تهیه شده است . محصول فرآورده طبیعی پماد موضعی سینکازوبر می باشد که برای درمان زگیل های تناسلی و پری آنال کاربرد دارد.

                                   پماد موضعی سینکازوبر

آزمایش ویروس پاپیلومای انسانی (HPV):

آزمایش HPV بخشی از غربالگری دهانه رحم است. دقت کنید که هیچ آزمایش خونی برای HPV وجود ندارد.در طول غربالگری دهانه رحم، نمونه کوچکی از سلول ها از دهانه رحم گرفته می شود و از نظر HPV بررسی می شود.

غربالگری برای همه زنان و افراد دارای دهانه رحم در سنین 25 تا 64 ارائه می شود. این غربالگری به محافظت از افراد در برابر سرطان دهانه رحم کمک می کند.برخی از کلینیک های سلامت جنسی ممکن است غربالگری مقعدی را برای مردانی که در معرض خطر بالاتر ابتلا به سرطان مقعد هستند، مانند مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند، ارائه دهند.

چگونه از خود در برابر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) محافظت کنیم؟

شما نمی توانید به طور کامل از خود در برابر HPV محافظت کنید، اما مواردی  وجود دارد که می تواند کمک کننده باشد. دو راه مهم حفاظتی از ویروس در زیر بیان شده است:

• کاندوم ها می توانند از شما در برابر HPV محافظت کنند، اما تمام پوست اطراف اندام تناسلی شما را نمی پوشانند، بنابراین شما به طور کامل محافظت نمی شوید.
• واکسن HPV از شما در برابر انواعی از HPV که بیشتر باعث موارد زگیل تناسلی و سرطان دهانه رحم و همچنین برخی سرطان های دیگر می شوند، محافظت می کند. دقت داشته باشید که واکسن در برابر همه انواع HPV از شما محافظت نمی کند.

بیشتر بخوانید : 7 راه موثر برای جلوگیری از ابتلا به ویروس اچ پی وی

Reference

www.khabaronline.ir

www.healthline.com

www.cdc.gov

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

ویروس HPV چیست؟

ویروس اچ پی وی یکی از شایع‌ترین بیماری‌های عفونی است که از طریق انواع مختلف رابطه جنسی منتقل می‌شود. بر اساس آمار مرکز ملی بهداشت، ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) شایع‌ترین عفونت مقاربتی در ایالات متحده است. حدود 80 درصد افرادی که از لحاظ جنسی فعال هستند، در مقطعی از زندگی خود به ویروس اچ پی وی آلوده می‌شوند. ممکن است این سوال برای افرادی که از نظر جنسی فعال نیستند پیش بیاید که: آیا بدون داشتن رابطه جنسی نیز امکان دارد به ویروس HPV مبتلا شد؟ پاسخ مثبت است. این ویروس می‌تواند از طریق تماس طولانی مدت با پوست فردی که از قبل به ویروس اچ پی وی مبتلا شده است، به دیگران منتقل شود. با این حال یکی از عوامل خطر اصلی ابتلا به ویروس اچ پی وی، رابطه جنسی است. در حالی که این آمار ممکن است نگران کننده به نظر برسد اما با این حال باید به موارد دیگر نیز توجه کرد. مثلا باید بدانید که اکثر انواع ویروس اچ پی وی بی‌خطر هستند و ممکن است نیاز به درمان نداشته باشند. این انواع بی‌خطر در اکثر مواقع به صورت خود به خود توسط سیستم ایمنی از بدن پاکسازی می‌شوند. طبق آمار CDC از هر 10 مورد ابتلا به عفونت، 9 مورد به تنهایی توسط سیستم ایمنی بدن از بین می‌روند. در بیشتر موارد این ویروس هیچ گونه علائمی ایجاد نمی‌کند و یا اینکه علائم خفیف هستند. در حال حاضر هیچ درمانی برای ویروس اچ پی وی وجود ندارد؛ اما علائم و برخی از مشکلات ناشی از آن مانند زگیل تناسلی قابل کنترل و درمان هستند. بهتر است در صورت ابتلا به این عفونت تحت نظر پزشک باشید زیرا انواع خاصی از ویروس اچ پی وی ممکن است منجر به برخی مشکلات جدی مانند سرطان شوند. ویروس اچ پی وی از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شود؛ بنابراین ممکن است از طریق رابطه پرخطر با شخص مبتلا به عفونت اچ پی وی، شما نیز به این ویروس مبتلا شوید. همچنین رابطه جنسی محافظت نشده با چند شریک جنسی و یا رابطه جنسی با فردی که چند شریک جنسی داشته است نیز ممکن است باعث انتقال و انتشار ویروس HPV به افراد دیگر شود.

روش تشخیص اچ پی وی در بارداری

معمولا پزشک زنان در دوران بارداری تست HPV درخواست نمی­‌کند مگر این که دلیل خاصی وجود داشته باشد. مثلا در صورتی که پزشک متوجه ضایعات غیرطبیعی در ناحیه تناسلی شود و یا نتایج تست پاپ­‌اسمیر غیرطبیعی باشد. پیدا شدن سلول­‌های غیرطبیعی و پیش سرطانی در تست پاپ­‌اسمیر ممکن است به علت ابتلا به ویروس HPV باشد. با انجام تست پاپ‌­اسمیر و تست اچ پی وی می­‌شود نوع ویروس اچ پی وی را تشخیص داد. شناسایی نوع ویروس می‌­تواند به پیشگیری از ابتلا به سرطان دهانه رحم کمک کند.

بیشتر بخوانید : روش های تشخیص و آزمایش بیماری زگیل تناسلی

خطرات بارداری برای زنان آلوده به HPV

اچ پی وی در بارداری معمولا خطر کمی دارد. احتمال این که اچ پی وی منجر به عوارضی مثل سقط جنین و مشکلات سلامتی برای کودک شود کم است. با این وجود آگاهی از خطرات احتمالی به شما کمک می­‌کند تا آمادگی لازم را داشته باشید. در ادامه 4 خطر اچ پی وی در بارداری را بررسی می­‌کنیم.

مشکلات باروری

شاید HPV به طور مستقیم باعث ناباروری نشود، اما شواهدی وجود دارد که این ویروس می‌­تواند از راه­‌های مختلفی بر بارداری اثر بگذارد. اچ پی وی می­تواند باعث تغییرات غیرطبیعی در سلول‌­های دهانه رحم شود و شرایط را برای تخمک­‌ها سخت کند. همچنین اچ پی وی می­‌تواند باعث کاهش هورمون پروژسترون شود. این هورمون برای سلامت بارداری ضروری است.

عوارض حین زایمان

همانطور که ذکر کردیم اچ پی وی در بارداری باعث تغییرات هورمونی می­‌شود و منجر به رشد سریع زگیل تناسلی می­‌شود. گاهی این زگیل­‌ها خوش­‌خیم هستند و درمان آن­‌ها به بعد از زایمان موکول می­شود. با این حال ممکن است زگیل­‌ها تا حدی کانال زایمان را مسدود کنند. در موارد شدید ممکن است احتیاج به سزارین باشد. در برخی موارد تماس نوزاد با این زگیل‌­ها هنگام زایمان ممکن است باعث پاپیلوماتوز مزمن تنفسی در او شود. البته این یک اتفاق نادر است.

رشد غیرطبیعی جفت

اچ پی وی در بارداری می­تواند سبب تغییرات غیرطبیعی در سلول­‌های جفت شود. این اتفاق منجر به اختلال عملکرد جفت و پارگی زودرس غشاها می­‌شود. برخی پژوهش‌­ها نشان داده­‌اند که اچ پی وی در بارداری ممکن است با زایمان زودرس، اختلال فشارخون بارداری، سقط جنین و وزن کم نوزاد هنگام تولد مرتبط باشد.

سرطان دهانه رحم پس از زایمان

افرادی که به ویروس اچ پی وی آلوده بوده‌­اند ممکن است در معرض افزایش خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم قرار داشته باشند. این خطر در زنانی که چندقلو باردار بوده‌­اند بیشتر است. به همین دلایل نیاز است که به طور منظم تست پاپ­‌اسمیر و سایر غربالگری­‌ها تحت نظر پزشک انجام شود.

انتقال HPV از مادر به جنین

خطر انتقال اچ پی وی در بارداری از مادر به نوزاد کم است. حتی اگر نوزادی به ویروس HPV مبتلا شود معمولا به صورت خودبه­‌خود از بدنش پاکسازی می­‌شود. در اکثر موارد نوزادی که از مادر مبتلا به HPV به دنیا آمده است، عوارض مربوط به اچ پی وی را ندارد. حتی اگر مادری مبتلا به اچ پی وی باشد که منجر به سرطان دهانه رحم شده، نوزاد می­‌تواند بدون مشکل به دنیا بیاید. در موارد نادر ممکن است نوزاد مبتلا به زگیل در ناحیه گلو شود که این وضعیت پاپیلوماتوز تنفسی نام دارد. این بیماری نیاز به جراحی لیزری مداوم دارد تا مانع از انسداد مجاری تنفسی نوزاد توسط زگیل شود.

بیشتر بخوانید : روش های انتقال ویروس اچ پی وی 

درمان HPV بعد از زایمان

اگر تست پاپ­‌اسمیر وجود سلول­‌های پیش­‌سرطانی را در دهانه رحم تشخیص دهد، امکان دارد پزشک تا بعد از زایمان برای درمان صبر کند. بعد از به دنیا آمدن نوزاد احتمالا انجام یک تست پاپ‌اسمیر دیگر لازم است. اکثر اوقات اچ پی وی در بارداری بدون درمان خاصی از بین می­رود. اگر بعد از زایمان نتایج تست پاپ‌اسمیر سلول‌های غیرطبیعی را نشان بدهد، پزشک ممکن است اقدام به درمان با برداشتن بافت غیرطبیعی کند. برداشتن بافت غیرطبیعی با چند روش مختلف انجام می‌شود. برخی از این روش‌ها شامل کرایوسرجری (منجمدکردن سلول‌های غیرطبیعی)، بیوپسی مخروطی (برداشتن مخروطی بافت) و الکتروسرجری حلقه (برداشتن بافت با حلقه الکتریکی) است.

درمان hpv با محصول سینکازوبر

یکی از داروهای کم خطر و کم هزینه که به جهت درمان hpv توسط شرکت داروسازی دانش بنیان فضل دارو تهیه شده است . محصول فرآورده طبیعی پماد موضعی سینکازوبر می باشد که برای درمان زگیل های تناسلی و پری آنال کاربرد دارد.

واکسن HPV در بارداری

اگر قبل از بارداری واکسن HPV را دریافت نکرده‌اید، یا دوره واکسیناسیون را تکمیل نکرده‌اید برای دریافت واکسن باید تا پس از زایمان صبر کنید. تزریق واکسن اچ پی وی در بارداری توصیه نمی‌شود. تاکنون اثر منفی از تزریق واکسن اچ پی وی در بارداری گزارش نشده است. با این حال اطلاعات و دانش کمی درباره تزریق واکسن در دوران بارداری وجود دارد؛ به همین علت توصیه پزشکان این است که تزریق واکسن را به بعد از زایمان موکول کنید. اگر سن شما بالای 30 است برای انجام تست پاپ‌اسمیر و HPV به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید. اگر پزشک وجود اچ پی وی را در تست شما تشخیص داد می‌توانید برای دریافت هرگونه نظارت خاص در دوران بارداری با وی مشورت کنید. رعایت نکات توصیه شده توسط پزشک و انجام منظم تست‌های غربالگری به پیشگیری از ابتلا به ویروس HPV کمک می‌کند.

بیشتر بخوانید : مقاله جامع واکسن ویروس اچ پی وی (HPV)

در صورت ابتلا به HPV می‌­شود بچه‌دار شد؟

اگر مبتلا به ویروس HPV هستید به احتمال زیاد می‌توانید بچه‌دار شوید. احتمال تاثیر اچ پی وی در بارداری کم است. اما با این حال ممکن است یک سری عوارض که در این مقاله به بررسی آن‌ها پرداختیم پیش بیاید. در هر صورت توصیه می‌شود برای بررسی شرایط خود و آگاهی کامل از عوارض احتمالی که می‌تواند برای شما پیش بیاید با پزشک متخصص خود مشورت کنید تا بتوانید آگاهانه تصمیم بگیرید.

پیشگیری از ابتلا به ویروس HPV

گارداسیل یک نوع واکسن است که ممکن است با پیشگیری از ابتلا به انواع 6، 11، 16 و 18 ویروس اچ پی وی، به محافظت در برابر برخی از بیماری‌های مرتبط با HPV کمک کند. حدودا 30 نوع از ویروس HPV مقاربتی دیگر نیز وجود دارد که واکسن گارداسیل از آن‌ها نمی‌تواند پیشگیری کند. معمولا واکسن گارداسیل، به صورت 3 دوز تزریقی در طی 6 ماه تجویز می‌شود. توجه داشته باشید که واکسن اچ پی وی عفونت‌های موجود را درمان نمی‌کند، بلکه از ابتلا به آن‌ها پیشگیری می‌کند. این در حالی است که اکثر عفونت‌های ویروس HPV معمولا به صورت خودبه‌خود توسط سیستم ایمنی در بدن از بین می‌روند. عوارض جانبی جزئی واکسن گارداسیل شامل درد، تورم، تب و حالت تهوع است. واکنش‌های شدیدتر شامل سردرد، التهاب معده و آرتریت است. به دلیل اینکه واکسن گارداسیل حاوی آلومینیوم (سولفات هیدروکسی فسفات آلومینیوم) است، این واکسن برای زنان باردار و زنانی که قصد بارداری دارند، توصیه نمی‌شود.

در واقع تنها دو راه قطعی برای جلوگیری از ابتلا به عفونت HPV وجود دارد. اولین مورد این است که از هرنوع تماس جنسی خودداری کنید. دومین راه این است که در یک رابطه طولانی مدت تک همسری (مثل ازدواج) با فردی باشید که او هم هیچ شریک جنسی نداشته است. تاکنون هیچ مدرک علمی مبنی بر این که کاندوم از ابتلا به ویروس اچ پی وی جلوگیری می‌کند، وجود نداشته است.

ویروس hpv سالیانه نزدیک به 6200000 فرد جدید را آلوده می‌کند. بیش از 100 نوع مختلف ویرووس اچ پی وی وجود دارد که حدود 30 نوع از آن مقاربتی هستند؛ یعنی از طریق انواع رابطه جنسی منتقل می‌شوند. معمولا بین 50 تا 75 درصد از زنان و مردانی که از نظر جنسی فعال هستند، در دوره‌ای از زندگی خود به عفونت اچ پی وی مبتلا می‌شوند. به دلیل این که برخی از انواع ویروس HPV هیچ علامتی ندارند، ممکن است افراد از وجود آن بی‌اطلاع باشند.

منابع

• https://americanpregnancy.org/healthy-pregnancy/pregnancy-concerns/hpv-during-pregnancy/
• https://www.webmd.com/sexual-conditions/hpv-pregnancy
• https://www.everlywell.com/blog/hpv/hpv-and-pregnancy/#:~:text=4%5D-,What%20are%20the%20risks%20of%20becoming%20pregnant%20if%20you%20have,good%20care%20and%20regular%20checkups.
• https://americanpregnancy.org/healthy-pregnancy/pregnancy-concerns/hpv-during-pregnancy/

اگر آلرژی و یا حساسیت فصلی دارید، فصل بهار می تواند برای شما فصل سختی باشد. بهار زمانی از سال است که گرده افشانی ها، علف های هرز و درختان زیاد می شود و باعث رینیت آلرژیک می شود که به عنوان تب یونجه نیز شناخته می شود. این آلرژی ها با علائم تحریک کننده مانند آبریزش چشم، عطسه، گرفتگی بینی و خارش گلو همراه هستند. در برخی موارد، آلرژی می تواند منجر به آسم شود و مشکلات تنفسی ایجاد کند. با بارش باران در فصل بهار، علف ها و درختان زودتر از حد معمول رشد می کنند. جالب است که بدانید بارش باران معمولا گرده ها را از بین می برد، اما تعداد گرده ها می تواند بعد از بارندگی به زودی افزایش یابد همچنین باد یکی دیگر از عوامل تشدید حساسیت فصلی در بهار است. در ادامه مقاله ی آلرژی یا حساسیت فصلی چیست؟ راه های درمان حساسیت فصلی تیم آموزشی هربریس به معرفی و بررسی بیشتر این بیماری و راه های پیشگیری و درمان حساسیت فصلی می پردازد پس اگر شما هم به دنبال راه های درمان حساسیت فصلی هستید و از این بیماری رنج میبرید در ادامه این مطلب با ما همراه باشید.

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

علائم آلرژی فصلی

حساسیت فصلی یا آلرژی فصلی می تواند در بهار، تابستان و اوایل پاییز برای ما اتفاق بیفتد. آلرژی فصلی معمولاً علائم خاص خود را دارد که در زیر به مهم ترین آنها اشاره میکنیم:

• آبریزش بینی و احتقان
• سرفه
• خارش بینی یا گلو
• آبریزش، خارش ویا قرمزی چشم
• عطسه کردن
• مخاطی که از پشت گلوی شما جاری می شود
• زیر چشم ها تا حدودی متورم و کبود می شود
• خستگی، معمولاً به دلیل خواب ضعیف ناشی از گرفتگی بینی

نحوه تشخیص آلرژی فصلی

یافتن دلایل آلرژی می تواند به شما در جلوگیری از آنها کمک کند. خوشبختانه، تشخیص حساسیت فصلی معمولا آسان تر از سایر آلرژی ها است. اگر هر یک از علائم ذکر شده در بالا را در زمان خاصی از سال دارید، ممکن است دچار آلرژی فصلی شده باشید. پزشک شما همچنین می تواند بینی و گلو شما را معاینه کند تا ببیند آیا از آلرژی فصلی رنج می برید یا خیر. در ادامه به معرفی و بررسی دو مورد از روش های متنوع و موئثرتشخیص حساسیت فصلی خواهیم پرداخت:

تست پوستی

تست پوستی می‌تواند به سرعت واکنش‌های آلرژیک به ده‌ها عامل رایج از جمله کپک، گرد و غبار، گرده و حیوانات خانگی را شناسایی کند. این آزمایش شامل یک خراش یا خراش کوچک روی پوست، معمولاً روی ساعد یا پشت آن است. سپس کمی مایع حاوی ماده حساسیت زا روی پوست ریخته می شود. پس از 15 دقیقه، اگر یک برآمدگی قرمز ظاهر شود، ممکن است به آن ماده حساسیت داشته باشد.

آزمایش خون

یکی دیگر از راه های تشخیص آلرژی فصلی، انجام آزمایش خون است. هر منطقه از کشور دارای پروفایل های گرده خاصی است. آزمایش خون می تواند مشخص کند که به کدام گرده ها حساس هستید. آزمایش آلرژی فقط در صورت داشتن علائم انجام می شود. تست مثبت بدون سابقه علائم پس از قرار گرفتن در معرض به این معنی نیست که شما یک آلرژی واقعی دارید.

درمان حساسیت فصلی و جلوگیری از بروز علائم آن

تا این قسمت از مقاله ی آلرژی یا حساسیت فصلی چیست؟ راه های درمان حساسیت فصلی به معرفی این بیماری، علائم و نحوه تشخیص آن پرداختیم و اما در ادامه تیم آموزشی هربریس راه های درمان و جلوگیری از بروز علائم این بیماری را به شما نشان خواهند داد با ما همراه باشید.

جای هیچ نگرانی نیست، فعالیت هایی وجود دارد که مبتلایان به آلرژی می توانند برای کاهش علائم خود حتی در این فصل سخت انجام دهند که در زیر آورد شده است:

1.از قرار گرفتن زیاد در معرض گرده گل خودداری کنید

 زمانی که هوا گرم می شود، از چمن زنی خودداری کنید و از انبوه برگ های کپک زده دوری کنید. افراد مبتلا به آلرژی فصلی نیز باید از مواد محرک مانند مواد شیمیایی قوی و آلودگی اجتناب کنند.

2.خانه و ماشین خود را از گرده پاک نگه دارید

در روزهایی که تعداد گرده ها زیاد است، درها و پنجره های خود را بسته نگه دارید. در داخل خانه بمانید، مخصوصاً در بعدازظهرها و عصرها که سطح گرده در بالاترین حد است. خانه خود را با استفاده از تهویه مطبوع خنک کنید.

3. بقایای گرده در فضای باز را پاک کنید

پس از بیرون رفتن در روزهای پر گرده، دوش بگیرید تا گرده ها را بشویید و لباس تمیز بپوشید. از شستشوی بینی با نمک برای کمک به پاک کردن آلرژن ها از بینی خود استفاده کنید.

4.آلرژی های خود را بشناسید

یک آزمایش خون ساده یا یک آزمایش پوستی (که در بالا به آنها اشاره کردیم) در مطب پزشک می تواند تشخیص دهد که به چه چیزی حساسیت دارید. شناسایی این آلرژن ها برای ایجاد یک برنامه درمانی موثر مهم است.

5.با پزشک خود صحبت کنید

از پزشک خود در مورد گزینه های مناسب درمانی سوال کنید و آن برنامه درمانی را دنبال کنید.

 درباره حساسیت چشم یا آلرژی چشمی بیشتر بخوانید !

درمان آلرژی بدون نیاز به نسخه تا ایمونوتراپی

بهتر است درمان حساسیت های فصلی با اجتناب از محرک هایی که در بدن ما علائم ایجاد می کنند شروع شود. این نوع درمان می تواند شامل استفاده از برخی از نکات ذکر شده در بالا باشد. همچنین پزشک شما می تواند داروهای بدون نسخه یا نسخه ای را برای درمان علائم آلرژی یا حساسیت فصلی شما توصیه کند. این دارو ها می توانند شامل استروئیدهای بینی و یا قطره های چشمی برای کمک به کاهش علائم مرتبط با چشم و بینی باشد. گزینه بعدی برای بیماران مبتلا به حساسیت فصلی شدید، ایمونوتراپی است.

نحوه درمان در روش ایمونوتراپی به پاسخ ایمنی بدن نسبت به آلرژن ها می پردازد. از طریق قرار گرفتن در معرض آلرژن های خاص، بدن تا زمانی که آنها را به عنوان یک تهدید تلقی نکند مقاوم می شود. این درمان مستلزم رفت و آمد های منظم به مطب پزشک برای تزریق (واکسن های آلرژی) یا قرص های زیر زبانی است. این فرآیند می تواند سه تا پنج سال تا تکمیل درمان زمان ببرد همچنین این این شیوه ی درمانی می تواند برای حدود 85 درصد از مبتلایان به آلرژی بسیار موثر باشد.

نتیجه گیری

حساسیت فصلی که با نام های دیگری چون آلرژی فصلی و تب یونجه نیز شناخته می شود یکی از بیماری هایی رایج است که با آمدن فصل جدید، رشد و فعالیت گیاهان و درختان(گرد افشانی) به سراغ ما می آید در این مطل تیم آموزشی هربریس به معرفی این بیماری بررسی علایم آن و راه های پیشگیری و مقابله با آن پرداختند همچنین شما میتوانید نظرات و پیشنهادات و تجربیات خود را در رابطه با بیماری حساسیت فصلی و موضوع مقاله امروز آلرژی یا حساسیت فصلی چیست؟ راه های درمان حساسیت فصلی از قسمت دیدگاه ها با ما در میان بگذارید.

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

علائم عفونت تنفسی تحتانی چیست؟

علائم عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی متفاوت است و به شدت عفونت بستگی دارد. عفونت‌های با شدت کمتر می‌توانند علائمی مشابه سرماخوردگی داشته باشند، در این نوع عفونت تنفسی تحتانی علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• گرفتگی یا آبریزش بینی
• سرفه خشک
• تب خفبف
• گلو درد خفیف
• یک سردرد کسل‌کننده

در عفونت‌های شدیدتر، علائم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• سرفه شدید که ممکن است خلط ایجاد کند
• تب
• مشکل در تنفس
• پوست آبی رنگ
• تنفس سریع و پی در پی
• درد قفسه سینه
• خس خس سینه

تفاوت عفونت تنفسی فوقانی و تحتانی چیست؟

عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی با عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی برحسب ناحیه‌ای از دستگاه تنفسی که آن را تحت تأثیر قرار می‌دهند، متفاوت است. در حالی که عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی راه‌های هوایی زیر حنجره را درگیر می‌کند، عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی در ساختارهای حنجره یا بالاتر رخ می‌دهد. افرادی که عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی دارند، سرفه را به عنوان علامت اولیه تجربه خواهند کرد. افراد مبتلا به عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی علائمی مانند عطسه، سردرد و گلودرد را عمدتا در بالای گردن احساس می‌کنند. آن‌ها همچنین ممکن است بدن درد را تجربه کنند، به خصوص اگر تب داشته باشند. عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی شامل موارد زیر است:

• برونشیت
• ذات الریه
• برونشیولیت
• بیماری سل

عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی شامل موارد زیر است:

• سرماخوردگی‌های معمولی
• عفونت‌های سینوسی
• ورم لوزه
• لارنژیت

عفونت آنفولانزا می‌تواند بر دستگاه تنفسی فوقانی و تحتانی تأثیر بگذارد.

بیشتر بخوانید: انواع عفونت های تنفسی فوقانی!

علل و عوامل خطر عفونت تنفسی چیست؟

عفونت تنفسی در دستگاه تنفسی تحتانی عمدتاً نتیجه موارد زیر است:

• ویروس‌ها، مانند آنفولانزا یا ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV)
• باکتری‌هایی مانند استرپتوکوک یا استافیلوکوک اورئوس
• عفونت‌های قارچی
• مایکوپلاسما، که نه ویروس یا باکتری هستند، بلکه ارگانیسم‌های کوچکی هستند که ویژگی‌های هر دو را دارند.

در برخی موارد، مواد محیطی می‌توانند باعث تحریک یا ایجاد التهاب در راه‌های هوایی یا ریه‌ها شوند که می‌تواند منجر به عفونت شود. این موارد شامل:

• دود تنباکو
• گرد و خاک
• مواد شیمیایی
• دود و بخار ماشین‌ها
• آلرژن ها
• آلودگی هوا

عوامل خطری که احتمال ابتلای فرد به عفونت تنفسی تحتانی را افزایش می‌دهد شامل موارد زیر است:

• سرماخوردگی یا آنفولانزای اخیر
• یک سیستم ایمنی ضعیف
• داشتن بیش از 65 سال سن
• زیر 5 سال بودن
• جراحی اخیر

بیشتر بدانید: 12 علت ضعف سیستم ایمنی بدن!

تشخیص عفونت تنفسی تحتانی به چه صورت است؟

پزشک معمولاً در طول معاینه و پس از پرسیدن در مورد علائمی که فرد دارد و مدت زمان حضور آن‌ها، عفونت تنفسی تحتانی را تشخیص می‌دهد. در طول معاینه، پزشک از طریق گوشی پزشکی به صدای قفسه سینه و تنفس فرد گوش می‌دهد. پزشک ممکن است آزمایشاتی مانند موارد زیر را برای کمک به تشخیص نوع عفونت تنفسی تجویز کند:

• پالس اکسیمتری برای تعیین مقدار اکسیژن در خون
• استفاده از عکس‌های رادیوگرافی برای بررسی ذات الریه یا پنومونی
• آزمایش خون برای بررسی باکتری‌ها و ویروس‌ها
• نمونه‌های مخاطی برای جستجوی باکتری‌ها و ویروس‌ها

روش درمان عفونت تنفسی تحتانی چیست؟

برخی از عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی بدون نیاز به درمان از بین می‌روند. افراد می‌توانند این عفونت‌های ویروسی خفیف را با موارد زیر در خانه درمان کنند:

• استفاده از داروهای ساده و بدون نسخه برای تب و سرفه
• استراحت زیاد
• نوشیدن مایعات زیاد

در موارد دیگر، پزشک ممکن است درمان اضافی را تجویز کند. این ممکن است شامل آنتی بیوتیک ها برای عفونت‌های باکتریایی یا درمان‌های تنفسی مانند دستگاه تنفسی باشد. در برخی موارد، ممکن است فرد برای دریافت مایعات IV، آنتی بیوتیک ها یا حمایت تنفسی نیاز به مراجعه به بیمارستان داشته باشد.

کودکان بسیار کوچک و نوزادان ممکن است نسبت به کودکان بزرگتر یا بزرگسالان سالم به درمان بیشتری نیاز داشته باشند. پزشکان اغلب نوزادان را به‌ویژه در صورتی که خطر عفونت‌های شدید مانند نوزادان نارس یا نوزادان با نقص مادرزادی قلبی داشته باشند، از نزدیک تحت نظر دارند. در این موارد، پزشک ممکن است تمایل بیشتری به بستری شدن در بیمارستان داشته باشد. پزشکان همچنین می توانند درمان مشابهی را برای افراد بالای 65 سال یا افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند توصیه کنند.Shorten with AI

بیشتر بخوانید: 14 ماده غذایی برای تقویت سیستم ایمنی بدن!

دوره بهبودی هنگام ابتلا به عفونت تنفسی تحتانی چقدر است؟

زمان بهبودی عفونت دستگاه تنفسی تحتانی از فردی به فرد دیگر متفاوت است. طبق گفته انجمن ریه آمریکا، یک فرد بالغ جوان سالم می‌تواند در عرض یک هفته از عفونت دستگاه تنفسی تحتانی مانند ذات الریه بهبود یابد. برای بزرگسالان مسن‌تر، ممکن است چند هفته طول بکشد تا بهبودی کامل حاصل شود.

پیشگیری از ابتلا به عفونت تنفسی تحتانی چگونه است؟

یک فرد می‌تواند اقدامات زیادی را برای جلوگیری از ابتلا به عفونت دستگاه تنفسی تحتانی انجام دهد، از جمله:

• شستن مکرر دست‌ها
• پرهیز از لمس صورت با دست‌های شسته نشده
• رعایت فاصله مناسب از افراد دارای علائم تنفسی
• صدعفونی و تمیز کردن سطوح به طور مرتب
• دریافت واکسن‌هایی مانند واکسن پنوموکوک و واکسن MMR
• هر سال واکسن آنفولانزا بزنید
• اجتناب از محرک‌های شناخته شده، مانند مواد شیمیایی، بخار و تنباکو

عوارض ابتلا به عفونت دستگاه تنفسی تحتانی شامل چه مواردی است؟

اکثر عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی بدون عارضه هستند. با این حال، هنگامی که عوارض رخ می‌دهد، می‌تواند بسیار جدی باشد. عوارض عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• نارسایی احتقانی قلب
• نارسایی تنفسی
• ایست تنفسی
• سپسیس، که یک عفونت خونی است که می‌تواند منجر به از کار افتادن اندام شود
• آبسه ریه

اکثر افراد سالم پس از عفونت‌های بدون عارضه دستگاه تنفسی تحتانی بهبودی کامل پیدا می‌کنند. با این حال، عوارض می‌تواند اثرات طولانی مدت داشته باشد. افرادی که بیشتر در معرض خطر عوارض هستند شامل: افراد با سایر بیماری ها، بزرگسالان بالای 65 سال و کودکان زیر 5 سال هستند. این گروه‌ها می‌توانند اقدامات لازم را برای جلوگیری از عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی انجام دهند و در صورت بروز علائم می‌توانند با پزشک مشورت کنند.

منابع

• https://www.medicalnewstoday.com/articles/324413

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

1.مرکبات

اکثر مردم در هنگام ابتلا به از سرماخوردگی ویتامین C مصرف می‌کنند.  زیرا مصرف آن به تقویت سیستم ایمنی بدن شما کمک می‌کند. مصرف ویتامین C باعث افزایش تولید گلبول‌های سفید خون می‌شود؛ این گلبول‌ها در بدن با عفونت‌ها مبارزه می‌کنند. اکثر مرکبات سرشار از ویتامین C هستند. با وجود چنین تنوعی، اضافه کردن مقداری از این ویتامین به هر وعده غذایی آسان است.

مرکبات معروف عبارتند از:

• گریپ فروت
• پرتقال ها
• کلمانتین (یافا)
• نارنگی ها
• لیمو
• لیموترش سبز

از آنجایی که بدن شما آن را تولید یا ذخیره نمی‌کند، برای سلامتی به ویتامین C روزانه نیاز دارید. مقدار توصیه شده روزانه برای بیشتر بزرگسالان عبارت است از:

• 75 میلی‌گرم برای زنان
• 90 میلی‌گرم برای مردان
• اگر مکمل‌ها را انتخاب می‌کنید، از مصرف بیش از 2000 میلی‌گرم در روز خودداری کنید.

همچنین به خاطر داشته باشید که اگرچه ویتامین C ممکن است به شما کمک کند سریعتر از سرماخوردگی بهبود پیدا کنید، اما هنوز هیچ مدرکی مبنی بر موثر بودن آن در برابر کرونا (COVID-19) وجود ندارد.

2.فلفل دلمه‌ای قرمز

جالب است بدانید یک عدد فلفل دلمه‌ای قرمز تقریبا 3 برابر یک پرتقال فلوریدا یعنی چیزی حدود 127 میلی‌گرم ویتامین C دارد. آن‌ها همچنین منبع غنی بتاکاروتن هستند. ویتامین C. ممکن است علاوه بر تقویت سیستم ایمنی بدن، به سلامت پوست نیز کمک کند. بتاکاروتن که بدن شما آن را به ویتامین A تبدیل می‌کند، به سلامت چشم و پوست شما کمک می‌کند.

3.کلم بروکلی

بروکلی سرشار از ویتامین‌ها و مواد معدنی است و موجب تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود. کلم بروکلی سرشار از ویتامین های  A، C  ، E  و همچنین فیبر و بسیاری از آنتی اکسیدان های دیگر، یکی از سالم‌ترین سبزیجاتی است که می‌توانید در بشقاب خود قرار دهید. نکته کلیدی برای حفظ مواد مغذی آن این است که آن را تا حد امکان کمتر بپزید؛ یا بهتر است بگوییم تحقیقات نشان داده است که بخارپز کردن یا مایکروویو بهترین راه برای حفظ مواد مغذی بیشتر در غذا است.

4.سیر

سیر به غذا طعم می‌بخشد و از دیرباز برای اهداف دارویی استفاده می‌شده است. در گذشته از سیر برای مبارزه با عفونت‌ها بهره می‌جستند. سیر همچنین ممکن است سفت شدن رگ ها را آهسته کند و افراد از آن برای درمان فشار خون بالا استفاده می‌کنند. به نظر می‌رسد خواص تقویت کننده سیستم ایمنی سیر از غلظت زیاد ترکیبات حاوی گوگرد مانند آلیسین ناشی می‌شود.

5.زنجبیل

زنجبیل یکی دیگر از موادی است که بسیاری پس از بیمار شدن به آن روی می‌آورند. زنجبیل ممکن است به کاهش التهاب کمک کند، که می‌تواند به کاهش گلودرد و بیماری‌های التهابی کمک کند. همچنین ممکن است به رفع حالت تهوع کمک کند. در حالی که در بسیاری از دسرهای شیرین استفاده می‌شود، زنجبیل مقداری گرما را به شکل جینجرول، یکی از خویشاوندان کپسایسین، ذخیره می‌کند. از دیگر خواص زنجبیل این است که درد مزمن را کاهش می‌دهد و ممکن است به کاهش کلسترول خون نیز کمک کند.

6.اسفناج

اسفناج نه تنها به این دلیل که سرشار از ویتامین C است در لیست ما قرار گرفت، بلکه سرشار از آنتی اکسیدان ها و بتاکاروتن است. بتاکاروتن‌ها و آنتی اکسیدان ها ممکن است توانایی سیستم ایمنی بدن شما را در مبارزه با عفونت افزایش دهند. مانند کلم بروکلی، اسفناج زمانی سالم‌تر است که تا حد امکان کمتر پخته شود تا مواد مغذی خود را حفظ کند. با این حال، پختن سبک، جذب ویتامین A را آسان‌تر می‌کند و اجازه می‌دهد تا سایر مواد مغذی از اسید اگزالیک، یک ماده ضد مغذی آزاد شوند.

7.ماست

به دنبال ماست هایی باشید که عبارت «پروبیوتیک» روی برچسب آن چاپ شده است. این نوع ماست‌ها ممکن است سیستم ایمنی شما را برای کمک به مبارزه با بیماری‌ها تحریک کنند. سعی کنید به جای ماست‌های طعم‌دار و مملو از شکر، از ماست‌های ساده استفاده کنید. ماست همچنین می‌تواند منبع عالی ویتامین D باشد، بنابراین سعی کنید مارک‌های غنی شده با این ویتامین را انتخاب کنید.

ویتامین D به تنظیم سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند و تصور می‌شود که دفاع طبیعی بدن ما را در برابر بیماری‌ها تقویت می‌کند. حتی آزمایش‌های بالینی برای بررسی تأثیرات احتمالی آن بر COVID-19 در حال انجام است. تحقیقات تاکنون نشان داده است که کمبود ویتامین D ممکن است خطر ابتلا به COVID19 و شدت پیشرفت بیماری را در افراد مبتلا به عفونت افزایش دهد. بنابراین کارشناسان معتقدند که مکمل ممکن است از افراد مبتلا به کمبود ویتامین D محافظت کند. با این حال، هیچ مدرکی وجود ندارد که ویتامین D بتواند عفونت COVID19 را درمان کند.Shorten with AI

8.بادام

وقتی نوبت به پیشگیری و مبارزه با سرماخوردگی می‌رسد، ویتامین E تمایل دارد ویتامین C را پشت سر بگذارد. با این حال، این آنتی اکسیدان قوی کلیدی برای تقویت سیستم ایمنی بدن است. این یک ویتامین محلول در چربی است، به این معنی که برای جذب مناسب نیاز به وجود چربی دارد. مغزها، مانند بادام، سرشار از این ویتامین هستند و همچنین دارای چربی‌های سالم هستند. بزرگسالان تنها به 15 میلی گرم ویتامین E در روز نیاز دارند. نصف فنجان بادام، که حدوداً 46 عدد بادام پوستی کامل است، حدود 100 درصد از مقدار توصیه شده روزانه را تامین می‌کند.

9.تخمه آفتابگردان

تخمه آفتابگردان سرشار از مواد مغذی از جمله فسفر، منیزیم و ویتامین‌های B6 و E است. ویتامین E در تنظیم و حفظ عملکرد سیستم ایمنی مهم است. سایر مواد غذایی با مقادیر بالای ویتامین E شامل آووکادو و سبزیجات با برگ‌های تیره هستند. تخمه آفتابگردان نیز سرشار از سلنیوم است. تنها 1 اونس حاوی تقریباً نیمی از سلنیومی است که یک بزرگسال متوسط ​​روزانه به آن نیاز دارد. مطالعات مختلفی که عمدتا بر روی حیوانات انجام شده است، پتانسیل آن را برای مبارزه با عفونت‌های ویروسی مانند آنفولانزای خوکی (H1N1)  بررسی کرده‌اند.

10.زردچوبه

ممکن است زردچوبه را به عنوان یک عنصر کلیدی در بسیاری از کاری‌ها بشناسید. زردچوبه سال‌های زیادی است که به عنوان ضدالتهاب شناخته شده است و برای درمان آرتریت روماتوئید و آرتروز مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از تحقیقات ثابت کرده‌اند که زردچوبه به دلیل داشتن غلظت بالای کورکومین که رنگ خاص زردچوبه ناشی از آن است، به کاهش آسیب‌های عضلانی ورزشی کمک می‌کند. کورکومین به عنوان یک تقویت‌کننده ایمنی (بر اساس یافته‌های مطالعات حیوانی) با خواص ضد میکروبی نویدبخش است. تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

11.چای سبز

چای سبز و چای سیاه حاوی ماده‌ای به نام فلاونوئید (نوعی آنتی اکسیدان) هستند. دلیل برتری چای سبز، سطح اپی گالوکاتچین گالات (EGCG)  آن است که یک آنتی اکسیدان قوی دیگر است. تحقیقات نشان داده است که EGCG ممکن است دارای خواص ضد ویروسی باشد که باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود. فرآیند تخمیر چای سیاه بسیاری از EGCG را از بین می‌برد. از طرف دیگر، چای سبز بخار می‌شود و تخمیر نمی‌شود، بنابراین EGCG حفظ می‌شود.

12.پاپایا

یک پاپایای کوچک حاوی 100 درصد از مقدار توصیه شده روزانه ویتامین C است. یک آنزیم گوارشی به نام پاپائین در پاپایا وجود  دارد که دارای اثرات ضدالتهابی است. پاپایا همچنین حاوی موادی مثل پتاسیم، منیزیم و فولات است که برای سلامت شما مفید هستند.

13.کیوی

مانند پاپایا، کیوی منبع غنی از مواد مغذی ضروری از جمله فولات، پتاسیم، ویتامین K و ویتامین C است. ویتامین C گلبول‌های سفید خون را برای مبارزه با عفونت تقویت می‌کند، در حالی که سایر مواد مغذی کیوی باعث می‌شود بقیه بدن شما به درستی کار کند.

14.مرغ و بوقلمون

وقتی بیمار هستید و به سراغ سوپ مرغ می‌روید، این چیزی بیش از اثر دارونما است که باعث می‌شود احساس بهتری داشته باشید. سوپ ممکن است به کاهش التهاب کمک کند، که می‌تواند علائم سرماخوردگی را بهبود بخشد. طیور مانند مرغ و بوقلمون سرشار از ویتامین B6 هستند. حدود 3 اونس گوشت بوقلمون سبک یا مرغ حاوی تقریباً یک سوم مقدار توصیه شده روزانه B6 است. ویتامین B6 در بسیاری از واکنش‌های شیمیایی که در بدن اتفاق می‌افتد، نقش مهمی دارد و برای تشکیل گلبول‌های قرمز سالم  ضروری است. آب گوشت تهیه شده از جوشاندن استخوان مرغ حاوی ژلاتین، کندرویتین و سایر مواد مغذی است که برای بهبود روده و تقویت سیستم ایمنی بدن مفید است.

‌منابع

• https://www.healthline.com/health/food-nutrition/foods-that-boost-the-immune-system#citrus-fruits

ضعف سیستم ایمنی باعث بروز بیماری می‌شود. داشتن سیستم ایمنی قوی برای حفظ سلامت ما بسیار مهم است، زیرا به محافظت از ما در برابر “مهاجمین” خارجی مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها، سموم و غیره کمک می‌کند. موضوع ایمنی به طور ویژه پس از همه‌گیری COVID-19 مهم شده است. اگرچه داشتن یک سیستم ایمنی قوی به تنهایی برای جلوگیری از ابتلا به ویروس کرونا کافی نیست (فاصله‌گذاری اجتماعی، زدن ماسک، شستن مرتب دست‌ها و دریافت واکسن همگی بهترین راه‌های محافظت در برابر کرونا هستند).

تقویت سیستم ایمنی شما هنوز مهم است – به خصوص با نزدیک شدن به فصل سرماخوردگی و آنفولانزا ما می‌توانیم با خوردن یک رژیم غذایی مغذی، خواب کافی و دوری از افراد بیمار به سیستم ایمنی بدن خود کمک کنیم. اما به نظر می‌رسد موارد خاصی وجود دارد که می‌تواند باعث ضعف سیستم ایمنی بدن شود. در ادامه مواردی که باعث ضعف سیستم ایمنی می‌شوند، آورده شده است.

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

1.کمبود خواب

نداشتن خواب کافی می‌تواند احتمال ابتلا به ویروس‌ها یا میکروب‌ها را افزایش دهد و باعث ضعف سیستم ایمنی شود. همچنین ممکن است در صورت ابتلا به بیماری، بهبودی بیشتر طول بکشد. این به این دلیل است که بدن شما نمی‌تواند سلول‌ها و پروتئین‌های ضدعفونت به نام آنتی بادی بسازد که به دفاع در برابر بیماری کمک می‌کند. بدن شما در طول خواب پروتئین‌های خاصی به نام سیتوکین را آزاد می‌کند که به سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند.

2.اضطراب

استرس و نگرانی دشمن سیستم ایمنی هستند. فقط داشتن افکار مضطرب می‌تواند پاسخ ایمنی شما را در کمتر از 30 دقیقه تضعیف کند. استرس دائمی آسیب‌های بزرگ‌تری به دنبال دارد و دفع آنفولانزا، تبخال، زونا و سایر ویروس‌ها را سخت‌تر می کند. اگر نمی‌توانید نگرانی خود را از بین ببرید و یا زندگی عادی را تحت تاثیر قرار داد، با پزشک و یا روانشناس خود صحبت کنید.

3.کمبود ویتامین D

ممکن است بدانید که برای داشتن استخوان‌های قوی و سلول‌های خونی سالم به ویتامین دی نیاز دارید. کمبود ویتامین D منجر به ضعف سیستم ایمنی بدن می‌شود. شما می‌توانید با مصرف تخم‌مرغ، ماهی‌های چرب و غذاهای غنی شده مانند شیر و غلات، ویتامین D کافی دریافت کنید. نور خورشید منبع کلیدی دیگری است. در تابستان، فقط 5 تا 15 دقیقه اشعه روی دست، صورت و بازوها و 2 تا 3 بار در هفته معمولا کافی است. در زمستان، ممکن است کمی زمان بیشتر برای استفاده از نور خورشید نیاز داشته باشید.

4.داروهای خاص

مصرف برخی داروهای خاص باعث ضعف سیستم ایمنی می‌شوند. آن‌ها شامل داروهایی برای درمان آلرژی، آرتریت، لوپوس، IBS و پیوند اعضا هستند. کورتیکواستروئیدها، و مهارکننده های TNF برای التهاب و شیمی درمانی برای سرطان، یک مثال هستند. قبل استفاده از هر گونه داروی تجویزی با پزشک خود صحبت کنید.

5.مصرف محدود میوه و سبزیجات و دانه‌های روغنی

مصرف میوه و سبزیجات و دانه‌های روغنی برای تقویت سیستم ایمنی بسیار مفید است. این مواد غذایی ممکن است به بدن شما کمک کنند تا تعداد بیشتری از گلبول‌های سفید خون مورد نیاز برای مبارزه با عفونت‌ها را بسازد. محصولات تازه و آجیل و دانه‌ها حاوی مقدار زیادی روی، بتاکاروتن، ویتامین‌های A، C و E و سایر مواد مغذی مورد نیاز برای داشتن بدن سالم هستند. غذاهای گیاهی همچنین به بدن شما فیبر کافی می‌رسانند که به کاهش درصد چربی بدن شما کمک می‌کند. این موضوع می‌تواند پاسخ ایمنی شما را تقویت کند.

بیشتر بخوانید: 14 ماده غذایی برای تقویت سیستم ایمنی بدن!

6.رژیم غذایی چرب

روغن‌ها می‌توانند مانع مبارزه گلبول‌های سفید خون با میکروب‌ها شوند. رژیم‌های پرچرب به مرور زمان می‌توانند تعادل باکتری‌های مفید روده که به پاسخ ایمنی کمک می‌کنند را بر هم بزنند. سعی کنید در رژیم غذایی خود از لبنیات کم‌چرب بدون قند اضافه، همراه با پروتئین بدون چربی مانند غذاهای دریایی، بوقلمون و مرغ، یا تکه‌های گوشت گاو بدون چربی بیشتر استفاده کنید. همچنین، به نظر می‌رسد چاق بودن احتمال ابتلا به آنفولانزا و سایر عفونت‌ها مانند ذات الریه را افزایش می‌دهد.

7.زمان بسیار محدود در فضای باز بودن

نور خورشید ممکن است به سلول‌های خاصی در سیستم ایمنی بدن شما به نام سلول‌های T انرژی بدهد که به مبارزه با عفونت کمک می‌کنند. رفتن به فضای باز و مخصوصا طبیعت فواید بسیار زیاد دیگری نیز دارد. بسیاری از گیاهان جنگلی فیتونسیدها و سایر موادی که شما آن‌ها را تنفس می‌کنید تولید می‌کنند که به نظر می‌رسد عملکرد ایمنی شما را تقویت می‌کند.

8.سیگار کشیدن

نیکوتین ناشی از سیگار، جویدن تنباکو یا هر منبع دیگری می‌تواند توانایی بدن شما را برای مبارزه با میکروب‌ها ضعیف کند. سیگار الکترونیکی نیز مضر است و این ضرر فقط ناشی از نیکوتین نیست. به نظر می‌رسد سایر مواد شیمیایی موجود در مایعات سیگار الکترونیکی پاسخ ایمنی شما را سرکوب می‌کنند، به خصوص زمانی که آن‌ها را از طریق سیگار الکترونیک استنشاق می‌کنید.

9.مصرف الکل

نوشیدنی‌های الکلی توانایی بدن شما برای مبارزه با میکروب‌ها را تا 24 ساعت کاهش می‌دهد. با گذشت زمان، نوشیدن بیش از حد، توانایی خودترمیمی بدن شما را کاهش می‌دهد. این ممکن است بخشی از دلیل احتمال ابتلای شما به بیماری‌هایی مانند بیماری کبد، ذات الریه، سل و برخی سرطان‌ها باشد.

10.غم و اندوه

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد غم و اندوه، به خصوص اگر طولانی باشد، می‌تواند باعث ضعف سیستم ایمنی بدن شما شود. این اثر می‌تواند به مدت 6 ماه باقی بماند، اما اگر اندوه شما عمیق باشد یا کاهش نیابد، ممکن است بیشتر ادامه یابد. در صورت نیاز به کمک برای از دست دادن عزیزان یا رویداد آسیب‌زا با پزشک یا متخصص سلامت روان خود صحبت کنید.

11.ورزش نکردن

ورزش هوازی منظم از ضعف سیستم ایمنی جلوگیری و به بدن برای مبارزه با بیماری‌ها کمک می‌کند. این تا حدی به این دلیل است که به خون کمک می‌کند تا به خوبی در بدن گردش پیدا کند. گردش خون مناسب باعث می‌شود که مواد ضدمیکروب سیستم ایمنی به محل تجمع میکروب‌ها برسند. دانشمندان به بررسی دقیق چگونگی کمک به تقویت سیستم ایمنی بدن توسط ورزش ادامه می‌دهند.

12.غذاهای فرآوری شده

غذاهای بسیار فرآوری شده شامل چیپس، کلوچه، غلات تصفیه شده و فست فود است. وقتی این غذاها را هر روز می‌خورید، فضای زیادی برای غذاهای مغذی‌تر مانند میوه‌ها، سبزیجات و غلات غنی از فیبر ندارید. خوردن زیاد این مواد غذایی مضر می‌تواند احتمال ضعف سیستم ایمنی بدن در برابر بیماری‌ها را افزایش دهد.

بیشتر بدانید: تاثیر ورزش بر تقویت سیستم ایمنی!

منابع

• https://www.webmd.com/cold-and-flu/ss/slideshow-how-you-suppress-immune-system
• https://health.ucdavis.edu/blog/cultivating-health/5-things-that-can-weaken-your-immune-system/2022/11

در حالی که برای عفونت‌های تنفسی به طور کلی نیازی به مراجعه به پزشک نیست، اما در صورت داشتن علائمی مانند تب، افزایش مخاط در سرفه، بثورات پوستی و یا بدتر شدن بیماری، باید به پزشک مراجعه کنید. اگر مشکل تنفسی دارید سریعا به مرکز درمانی مراجعه کنید و یا با 115 تماس بگیرید. این مقاله به بررسی استفاده از آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی می‌پردازد و اینکه چه زمانی باید و نباید از این داروها برای درمان سرماخوردگی استفاده کرد.

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

آیا آنتی بیوتیک ها عفونت‌های تنفسی فوقانی را درمان می‌کنند؟

آنتی بیوتیک ها اکثر عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی را درمان نمی‌کنند؛ زیرا این عفونت‌ها معمولاً توسط ویروس‌هایی مانند راینوویروس، کروناویروس یا آنفولانزا ایجاد می‌شوند. آنتی بیوتیک ها در برابر ویروس‌ها موثر نیستند، بنابراین اگر سرماخوردگی شما ناشی از ویروس باشد، به شما کمک نمی‌کند که احساس بهتری داشته باشید.

به ندرت (حدود 2% مواقع) عفونت دستگاه تنفسی فوقانی توسط باکتری ایجاد می‌شود. 2 باکتری که دستگاه تنفسی فوقانی را آلوده می‌کنند اغلب استرپتوکو پایوژنز/S. pyogenes  (یک استرپتوکوک گروهA ) یا گاهی اوقات هموفیلوس آنفولانزا/H influenzae هستند. آنتی بیوتیک ها ممکن است به عفونت‌های باکتریایی کمک کنند، اما در بیشتر موارد، بهتر است اجازه دهید دوره سرماخوردگی طی شود. پزشک ممکن است در مواردی مانند موارد زیر تشخیص دهد که آنتی بیوتیک مورد نیاز است.

• علائم به خودی خود در عرض حدود 10 روز از بین نمی‌روند.
• پزشک به عفونت باکتریایی مشکوک است و به سایر قسمت‌های دستگاه تنفسی فوقانی، از جمله حلق، حنجره، یا اپی‌گلوت گسترش یافته است.
• عفونت به ریه‌ها گسترش یافته و باعث ذات‌الریه می‌شود.

علائم عفونت تنفسی فوقانی چیست؟

علائم رایج سرماخوردگی شامل موارد زیر است.

• آبریزش، گرفتگی بینی
• عطسه کردن
• خارش چشم‌ها و آبریزش
• گلو درد
• سرفه
• درد یا ضعف عضلانی
• خستگی
• سردرد
• تب یکی از علائم نادر سرماخوردگی در بزرگسالان است اما ممکن است در کودکان بیشتر باشد.

علائم عفونت دستگاه تنفسی فوقانی می‎تواند تا دو هفته ادامه داشته باشد، اما معمولاً در حدود سه روز به اوج خود می‌رسد و در عرض هفت روز از بین می‌رود. بیشتر عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی باید خود به خود و بدون مداخله پزشک برطرف شوند.

چرا استفاده از آنتی بیوتیک لازم نیست؟

یک گزارش در سال 2013 با تجزیه و تحلیل تحقیقات موجود در مورد استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها برای درمان سرماخوردگی، نشان داد که آنتی‌بیوتیک‌ها برای سرماخوردگی مؤثر نیستند و عوارض جانبی آنتی‌بیوتیک‌های مورد استفاده برای سرماخوردگی رایج است. چرک سفید، زرد یا حتی سبز در طول سرماخوردگی لزوماً به معنای عفونت باکتریایی نیست، بنابراین دلیلی برای درخواست آنتی بیوتیک نیست.

چه زمانی آنتی بیوتیک برای سرماخوردگی تجویز می‌شود؟

زمانی که شما با سرماخوردگی یا آنفولانزا مواجه هستید، تنها چند موقعیت وجود دارد که در آن پزشک شما ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند. معمولاً این‌ها عفونت‌های باکتریایی ثانویه هستند که باعث ایجاد مشکلاتی در سینوس‌ها یا سایر ساختارهای دستگاه تنفسی فوقانی می‌شوند. طبق یک گزارش، اگر علائم سرماخوردگی بیش از 10 روز طول بکشد، آنتی بیوتیک ها ممکن است مفید باشند.

سینوزیت

عفونت سینوسی یا سینوزیت، التهاب غشای مخاطی سینوس‌ها به دلیل عفونت ویروسی یا باکتریایی است. سینوس‌ها حفره‌های توخالی در استخوان‌های صورت شما در اطراف پیشانی و استخوان‌های گونه شما هستند. سینوزیت اغلب توسط باکتری‌هایی از جمله استرپتوکوک پنومونیه، هموفیلوس آنفولانزا، موراکسلا کاتارالیس و گاهی استافیلوکوکوس اورئوس و استرپتوکوک پیوژنز ایجاد می‌شود.

علائم سینوزیت شامل درد، فشار و حساس شدن نواحی صورت روی سینوس‌ها است. همچنین احتمالاً احساس می‌کنید که پف کرده‌اید و ممکن است به طور کلی احساس ناخوشی داشته باشید و به طور بالقوه تب با درجه پایین داشته باشید. درمان با داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی(NSAIDs)  برای تسکین درد، ضد احتقان‌ها برای از بین بردن احتقان در سینوس‌ها معمولاً می‌تواند به رفع عفونت کمک کند. اگر بیش از 10 روز عفونت سینوسی داشته باشید، ممکن است پزشک شما یک آنتی بیوتیک تجویز کند. آنتی بیوتیک های تجویز شده برای سینوزیت شامل آگمنتین (آموکسی سیلین-کلاوولانات) و سفالوسپورین است.

برونشیت

برونشیت حاد یک عفونت دستگاه تنفسی تحتانی است. این عفونت لوله‌های نایژه را تحریک می‌کند و باعث تورم، مخاط بیش از حد و سرفه می‌شود که می‌تواند چند هفته طول بکشد. این عفونت معمولا توسط ویروس‌ها ایجاد می‌شود نه باکتری ها؛ اما می‌تواند منجر به عفونت‌های باکتریایی ثانویه شود. معمولاً درمان با آنتی‌بیوتیک‌ها دوره برونشیت را کوتاه نمی‌کند، بنابراین معمولاً تجویز نمی‌شوند. چند مورد وجود دارد که آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است مفید باشند که در ادامه ذکر شده‌اند.

• بیمار مسن است یا سیستم ایمنی ضعیفی دارد.
• سرفه پس از چند هفته به خودی خود برطرف نشده است.
• بیمار مستعد ابتلا به ذات‌الریه است.
• برونشیت در اثر سیاه سرفه ایجاد شده است (یک عفونت باکتریایی که باعث سرفه شدید می‌شود).

گلودرد استرپتوکوکی

فارنژیت یک گلودرد است. گلودرد در سرماخوردگی شایع است، اما گلودرد شدید می‌تواند ناشی از عفونت باکتریایی باشد. گلودرد استرپتوکوکی که از نظر پزشکی به عنوان فارنژیت استرپتوکوکی شناخته می‌شود، گلودردی است که در اثر عفونت توسط باکتری استرپتوکوک ایجاد می‌شود. فارنژیت معمولاً با پنی سیلین درمان می شود.

عفونت گوش

اوتیت میانی اصطلاح پزشکی برای عفونت گوش است که باعث درد می‌شود. گاهی اوقات، سرماخوردگی می‌تواند منجر به ایجاد اوتیت میانی شود. اگر مسکن‌ها و ضداحتقان‌ها این کار را انجام ندهند، آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است به رفع التهاب گوش میانی کمک کنند. دستورالعمل استفاده از آنتی بیوتیک برای کودکان مبتلا به عفونت گوش بر اساس سن و علائم آنها متفاوت است.

سایر عفونت‌ها

چند دلیل دیگر وجود دارد که ممکن است برای شما آنتی بیوتیک برای عفونت دستگاه تنفسی فوقانی تجویز شود. تورم اپی گلوت (فلپ بافتی که نای را می‌پوشاند)، به ویژه در کودکان 2 تا 5 ساله به طور بالقوه تهدیدکننده زندگی است. این بیماری که اپی گلوتیت نامیده می‌شود، می‌تواند بر تنفس تأثیر بگذارد و اغلب به دلیل عفونت با باکتری هموفیلوس آنفلوآنزا نوع b ایجاد می‌‎شود. باید با آنتی بیوتیک ها از جمله سفالوسپورین درمان شود. تراکئیت عفونت نای است. تراکئیت ممکن است به عنوان یک عارضه از یک URI ویروسی رخ دهد و در کودکان بسیار خردسال بیشتر شایع است. این عفونت معمولاً توسط باکتری استافیلوکوکوس اورئوس ایجاد می‌شود.

عوارض استفاده بیش از حد از آنتی بیوتیک ها

استفاده بیش از حد و تجویز بیش از حد آنتی بیوتیک ها زمانی که آنها موثر نیستند منجر به ایجاد عفونت‌های مقاوم به آنتی بیوتیک می‌شود. نه تنها این یک مشکل بزرگ برای کل جهان است، بلکه آنتی بیوتیک ها می‌توانند عوارض جانبی ناخوشایندی برای مصرف‌کننده داشته باشند.

مدیریت عوارض جانبی آنتی بیوتیک

در حالی که مواردی وجود دارد که ممکن است برای سرماخوردگی آنتی بیوتیک برای شما تجویز شود، این داروها بی‌ضرر نیستند. آنتی بیوتیک ها عوارض جانبی زیادی دارند. برخی شایع هستند و برخی دیگر می‌توانند شدید و بالقوه کشنده باشند. برخی از این عوارض را در ادامه نام برده‌ایم.

• واکنش‌های آلرژیک (واکنش‌های پوستی از جمله کهیر، و خطرناک‌تر مانند آنافیلاکسی)
• اسهال
• بثورات
• خارش واژن یا عفونت‌های قارچی
• تهوع و استفراغ

در مجموعه داده‌ای از سال‌های 2013 و 2014، واکنش‌های نامطلوب دارویی باعث 4 مورد از هر 1000 مراجعه به اورژانس در سال می‌شود. شایع ترین دلیل مراجعه در بین کودکان، واکنش نامطلوب به آنتی بیوتیک ها بود. اگر شما یا فرزندتان عوارض جانبی ناشی از آنتی بیوتیک تجویز شده را تجربه می‌کنید، به پزشک خود بگویید تا مطمئن شوید که جای نگرانی نیست. آن‌ها همچنین به شما اطلاع خواهند داد که آیا باید مصرف آن را ادامه دهید یا آن را متوقف کنید. اگر آنتی بیوتیک مصرف می‌کنید، در این جا چند کار وجود دارد که می‌توانید برای جلوگیری از عوارض جانبی آنتی بیوتیک ها انجام دهید:

• یک پروبیوتیک مصرف کنید و غذاهای تخمیر شده مانند ماست و کفیر بخورید.
• سعی کنید در صورت امکان قرار گرفتن در معرض نور خورشید را محدود کنید.
• آنتی بیوتیک خود را طبق دستور مصرف کنید (به خصوص با غذا یا مایعات در صورت نیاز).
• آن را به درستی نگهداری کنید (مخصوصاً اگر نیاز به یخچال دارد).
• اطمینان حاصل کنید که پزشک شما از سایر داروها و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید مطلع است.

منبع

• https://www.verywellhealth.com/antibiotics-for-respiratory-infection-5182518