ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

آب سیاه چقدر شایع است؟

بیماری آب سیاه یک مشکل شایع چشم مرتبط با افزایش سن است. در سطح جهانی، گلوکوم دومین عامل اصلی نابینایی پس از آب مروارید است.

انواع آب سیاه

انواع مختلفی از بیماری گلوکوم وجود دارد که در ادامه به بررسی آن‌ها می‌پردازیم.

آب سیاه با زاویه باز (Open-angle glaucoma)

این نوع شایع‌ترین نوع بیماری آب سیاه است. این حالت زمانی اتفاق می‌افتد که در کانال‌های سیستم تخلیه مایع چشم، مقاومت ایجاد می‌شود. در طی ماه‌ها و سال‌ها، تجمع مایعات در چشم می‌‎تواند به عصب بینایی فشار وارد کند. این بیماری ممکن است برای سال‌ها مورد توجه قرار نگیرد؛ زیرا اکثر افراد هیچگونه علائمی ندارند.

آب سیاه با زاویه بسته (Closed-angle glaucoma)

این نوع نادر آب سیاه که به آن گلوکوم زاویه بسته یا زاویه باریک نیز گفته می‌شود، اغلب به طور ناگهانی و حاد بروز می‌کند. زمانی اتفاق می‌افتد که زاویه بین عنبیه و قرنیه خیلی باریک باشد. ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که مردمک چشم تغییر کند و خیلی سریع بزرگ (گشاد) شود. این اتفاق کانال‌های سیستم تخلیه مایعات چشم را مسدود می‌کند و مانع از خروج مایعات آبی از چشم می‌شود. این مسئله باعث افزایش فشار چشم می‌شود. علائم مثل درد چشم و سردرد می‌تواند شدید باشد و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد.

آب سیاه با فشار طبیعی (Normal-tension glaucoma)

نام دیگر این نوع، آب سیاه با فشار طبیعی یا فشار پایین است. این نوع گلوکوم بیشتر در میان افراد آسیایی تبار یا آسیایی آمریکایی دیده می‌شود. از هر 3 نفر، 1 نفر دچار آسیب به عصب بینایی می‌شوند؛ حتی زمانی که فشار چشم طبیعی است یا خیلی زیاد نیست. کارشناسان درباره علت ایجاد گلوکوم با  فشار طبیعی مطمئن نیستند.

گلوکوم مادرزادی (Congenital glaucoma)

برخی از نوزادان با نقص سیستم تخلیه مایعات چشم به دنیا می‌آیند که به درستی در رحم شکل نگرفته است. پزشک ممکن است علائم آب سیاه را در بدو تولد تشخیص دهد و یا ممکن است در دوران کودکی علائم قابل تشخیص باشند. نام دیگر این نوع آب سیاه، گلوکوم دوران کودکی یا نوزادی است.

علائم آب سیاه چیست؟

شاید برای افراد این سوال پیش بیاید که علائم اولیه و هشداردهنده گلوکوم چیست؟ مشکل این است که برای برخی از انواع گلوکوم، هیچ علامت هشداردهنده اولیه وجود ندارد و تغییرات در بینایی می‌تواند به تدریج اتفاق بیفتد. از آنجایی که بسیاری از افراد مبتلا به گلوکوم زاویه باز علائم قابل توجهی ندارند، انجام معاینات معمول چشم برای تشخیص این بیماری در مراحل اولیه بسیار مهم است. آسیب آب سیاه برگشت ناپذیر است؛ بنابراین برای جلوگیری از نابینایی نیاز به تشخیص و درمان به موقع است. گلوکوم با زاویه بسته علائم شدیدتری دارد که به طور ناگهانی ظاهر می‌شوند. برخی از علائم آب سیاه شامل موارد زیر است.

• درد یا فشار چشم
• سردرد
• هاله‌های رنگین‌کمانی در اطراف چراغ‌ها
• دید کم، تاری دید، باریک شدن دید (دید تونلی) یا نقاط کور
• تهوع و استفراغ
• قرمزی چشم

چه چیزی باعث آب سیاه می‌شود؟

گلوکوم می‌تواند بدون هیچ دلیلی رخ دهد؛ اما عوامل زیادی می‌توانند بر آن تاثیر بگذارند. مهم‌ترین این عوامل فشار داخل چشم است. چشم‌ها به طور طبیعی مایع زلالیه تولید می‌کنند که آن‌ها را تغذیه می‌کند. این مایع از مردمک چشم به جلوی چشم جریان می‌یابد. در یک چشم سالم، مایع از طریق کانال‌های سیستم تخلیه مایعات چشم که دربین عنبیه و قرنیه وجود  دارد، خارج می‌شود. هنگام ابتلا به آب سیاه، مقاومت در کانال‌های زهکشی افزایش می‌یابد. مایع جایی برای رفتن ندارد، بنابراین در چشم جمع می‌شود. این مایع اضافی به چشم فشار می‌آورد. در نهایت، این افزایش فشار چشم می‌تواند به عصب بینایی آسیب برساند و منجر به گلوکوم شود.

عوامل خطر ابتلا به آب سیاه چیست؟

گلوکوم می‌تواند هر کسی را درگیر کند، اما با افزایش سن این خطر افزایش می‌یابد. افرادی که سیاه‌پوست و اسپانیایی‌تبار هستند بسیار بیشتر از سایر گروه‌های قومی به گلوکوم مبتلا می‌شوند و در سنین پایین به این بیماری مبتلا می‌شوند. جمعیت‌های آسیایی و اینوئیت‌ها نیز بیشتر مستعد ابتلا به گلوکوم زاویه بسته هستند. افرادی که دیابت دارند، دو برابر بیشتر از دیگران در معرض خطر ابتلا به بیماری آب سیاه هستند. برخی از عوامل خطر بیماری آب سیاه شامل موارد زیر است.

• سابقه خانوادگی آب سیاه
• دوربینی (برای گلوکوم با زاویه بسته)
• فشار خون بالا و فشارخون پایین
• استفاده طولانی مدت از کورتیکواستروئیدها
• نزدیک بینی (برای گلوکوم با زاویه باز)
• آسیب یا جراحی قبلی چشم

بیشتر بدانید: 10 ماده غذایی مفید برای سلامت چشم!

آب سیاه چگونه تشخیص داده می‌شود؟

ممکن است فرد مبتلا به گلوکوم از بیماری خود اطلاع نداشته باشد. به همین دلیل است که معاینه منظم چشم برای بررسی ابتلا به آب سیاه و سایر مشکلات چشمی مهم است. معاینه چشم می‌تواند سلامت بینایی و کاهش بینایی را ارزیابی کند. برای بررسی آب سیاه، چشم‌پزشک ممکن است یک یا چند مورد از آزمایشات بدون درد زیر را انجام دهد.

• معاینه عصب بینایی پشت چشم با اتساع چشم و گشاد شدن مردمک‌ها
• گونیوسکوپی برای بررسی زاویه تلاقی عنبیه و قرنیه
• توموگرافی انسجام نوری (OCT) برای بررسی
• تغییرات در عصب بینایی که ممکن است نشان‌دهنده گلوکوم باشد
• تست فشار چشم (تونومتری) برای اندازه‌گیری فشار چشم
• پاکی متری برای اندازه‌گیری ضخامت قرنیه
• معاینه لامپ شکاف برای بررسی داخل چشم با یک میکروسکپ مخصوص به نام لامپ شکاف
• بررسی از دست دادن بینایی با تست حدت بینایی یا نمودار چشم
• آزمایش میدان بینایی (محیط سنجی) برای بررسی تغییرات در دید محیطی (توانایی دیدن چیزها به پهلو)

آب سیاه چگونه مدیریت یا درمان می‌شود؟

گلوکوم درمان نشده می‌تواند منجر به پیشرفت بیماری و از دست دادن بینایی دائمی و کوری شود. درمان‌ها می‌توانند کاهش دید اضافی را کاهش دهند، اما نمی‌توانند بینایی از دست رفته را بازیابی کنند. اگر درد چشم، سردرد شدید یا مشکلات بینایی دارید، فوراً به چشم‌پزشک مراجعه کنید.

داروهایی برای درمان آب سیاه

بسیاری از انواع قطره‌های چشمی می‌توانند گلوکوم را درمان کنند. برخی از آن‌ها مایعات را کاهش می‌دهند و تخلیه مایعات را برای بهبود فشار چشم افزایش می‌دهند. از آن جایی که گلوکوم یک بیماری مادام‌العمر است، ممکن است نیاز به استفاده روزانه از قطره چشم برای تمام عمر داشته باشید. ممکن است مجبور شوید آن‌ها را بیش از یک بار در روز استفاده کنید.

لیزر درمانی برای آب سیاه

در این روش درمانی، چشم‌پزشک از لیزر (پرتوی قوی نور) برای کمک به بهبود تخلیه مایع از چشم استفاده می‌کند. پزشک ممکن است به جای قطره یا علاوه بر قطره چشم، لیزر را به عنوان یک درمان خط اول پیشنهاد کند. انجام لیزر درمانی ممکن است به طور کامل جایگزین استفاده از قطره‌های چشمی نشود. نتایج حاصل از لیزر درمانی متفاوت است، اما در برخی موارد می‌تواند سال‌ها باقی بماند. چشم‌پزشک ممکن است بتواند برخی از انواع لیزر درمانی را تکرار کند.

جراحی برای درمان آب سیاه

یکی از روش‌های درمان آب سیاه، جراحی برای کمک به کاهش فشار داخلی چشم است. این روش تهاجمی‌تر است، اما می‌تواند کنترل فشار چشم را بهتر و سریع‌تر از قطره یا لیزر انجام دهد. جراحی می‌تواند به کاهش بینایی کمک کند، اما نمی‌تواند بینایی از دست رفته را بازیابی کند یا گلوکوم را درمان کند. انواع زیادی از جراحی ها برای گلوکوم وجود دارد و بسته به نوع و شدت خاص، چشم‌پزشک ممکن است یکی را بر دیگری انتخاب کند. به عنوان مثال، جراحی سنتی وجود دارد که شامل بریدن چشم است و جراحی گلوکوم با حداقل تهاجم موسوم به (MIGS) است. انواع مختلفی از روش‌های MIGS موجود است؛ از جمله انواع مختلف استنت یا دستگاه‌هایی که برای بهبود خروج مایع از چشم شما استفاده می‌شوند. روش‌های MIGS معمولاً زمان کمتری برای انجام و زمان بهبودی سریع‌تر با خطرات بالقوه کمتر نسبت به جراحی‌های سنتی گلوکوم دارند. انواع جراحی‌های موجود برای گلوکوم، به ویژه روش‌های کمتر تهاجمی MIGS، همچنان در حال گسترش و تکامل هستند.

منابع

• https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/4212-glaucoma

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

خستگی چشم چیست؟

خستگی چشم یک بیماری شایع است که در اثر کار کشیدن شدید از چشم‌ها مانند مطالعه، استفاده از دستگاه‌های دیجیتال یا رانندگی در مسافت‌های طولانی ایجاد می‌‎شود. نام دیگر خستگی‌چشم، آستنوپی است. فشار چشم می‌تواند باعث ناراحتی شود؛ اما معمولا یک بیماری جدی نیست. به علاوه کارهای زیادی وجود دارد که می‌توان برای کاهش یا جلوگیری از خستگی‌چشم انجام داد. اگر نمی‌توانید خستگی چشم خود را با برخی تغییرات در سبک زندگی مانند استفاده از اشک مصنوعی تسکین دهید، این احتمال وجود دارد که نشانه چیز جدی‌تری از خستگی چشم باشد. به همین دلیل است که معاینه چشم همیشه ایده خوبی است.

انواع خستگی چشم

در سال‌های اخیر علت اصلی خستگی چشم، استفاده طولانی مدت از رایانه یا سایر دستگاه‌های دیجیتال مانند تلفن همراه یا تبلت است. به این نوع خستگی چشم، خستگی دیجیتال چشم گفته می‌شود.

خستگی دیجیتال چشم چقدر شایع است؟

خستگی موقت چشم بسیار رایج است. اکثر مردم متوجه می‌شوند که چشم‌هایشان پس از یک روز طولانی خسته شده است. خستگی دیجیتال چشم نیز بسیار رایج است. به طور تخمینی از هر 3 نفر در ایالات متحده، 2 نفر علائم خستگی دیجیتالی چشم را گزارش می‌کنند.

علائم خستگی چشم چیست؟

علائم خستگی چشم بر چشمان و همچنین سایر قسمت‌های بدن تاثیر می‌گذارد. علائم خستگی چشم که روی چشم تاثیر می‌گذارد شامل موارد زیر است.

• چشم‌های اشک آلود
• خشکی چشم
• تاری دید
• حساسیت به نور
• سوزش چشم
• خارش چشم
• مشکل در باز نگه داشتن چشم‌ها

علائم خستگی چشم که بر سایر بخش‌های بدن تاثیر می‌گذارد، شامل موارد زیر است.

• سر درد
• گردن درد
• درد شانه
• کمر درد
• مشکل در تمرکز

چه چیزهایی باعث خستگی چشم می‌شوند؟

خستگی‌چشم ناشی از تمرکز شدید چشم‌ها در حین کار است. برخی از علل خستگی چشم می‌تواند جزو موارد زیر باشد.

1. رانندگی
2. مطالعه
3. استفاده کامپیوتر و تلفن همراه و تبلت
4. بازی‌های ویدیویی
5. انجام کارهای دقیق مانند نوشتن، خیاطی یا کاردستی
6. نبودن نور کافی در هنگام انجام یک کار
7. پلک نزدن به اندازه کافی

افرادی که از قبل مشکل چشمی مثل عدم تعادل در ماهیچه‌های چشم و بینایی اصلاح نشده دارند، بیشتر ممکن است دچار خستگی‌چشم شوند. استرس و خستگی نیز می‌تواند منجر به خستگی چشم شود.

چه چیزهایی باعث خستگی دیجیتال چشم می‌شوند؟

خستگی دیجیتال چشم چندین علت مختلف دارد. محققان به این نتیجه رسیده‌اند که وقتی افراد از یارانه و سایر صفحه‌های دیجیتال استفاده می‌کنند، کمتر پلک می‌زنند. این مسئله منجر به خشکی چشم شده که می‌تواند منجر به خستگی‌چشم شود. دستگاه‌های دیجیتال همچنین به دلیل تابش شدید صفحات نمایششان و یا وقتی که کنتراست ضعیفی بین کلمات روی صفحه و پس زمینه وجود دارد، می‌توانند باعث خستگی چشم شوند. فاصله نامناسب از صفحه نمایش و نور ضعیف نیز می‌توانند منجر به خستگی چشم شوند. یکی از مهم‌ترین کارهایی که در این موارد می‌توانید انجام دهید، استفاده از قطره‌های چشمی مانند اشک مصنوعی است.

عوامل خطر برای خستگی چشم چیست؟

عوامل خطر برای ابتلا به خستگی چشم می‌تواند شامل موارد زیر باشد.

• کار کردن مقابل کامپیوتر یا صفحات نمایش برای مدت طولانی
• انجام کارهایی که نیاز به تمرکز چشم‌ها برای مدت طولانی دارد.
• خشکی چشم
• مشکل عضلانی در داخل چشم
• رانندگی در مسافت‌های طولانی؛ به خصوص در صورت وزیدن باد یا هوا به طور مستقیم به چشم‌ها

خستگی چشم چگونه تشخیص داده می‌شود؟

در اغلب اوقات خستگی‌چشم به صورت خود به خود از بین می‌رود. در صورتی که خستگی‌چشم در مدت کوتاهی و پس از استراحت برطرف شد، نیازی به مراجعه به چشم‌پزشک نیست. معمولا می‌توان خستگی موقت چشم را با تغییرات ساده در سبک زندگی و آگاهی از انواع کارهایی که چشم‌ها را آزار می‌دهند، درمان کرد. اما در صورتی که خستگی‌چشم شدید یا طولانی مدت است، باید به چشم‌پزشک مراجعه کنید. چشم‌پزشک می‌تواند خستگی چشم را در مطب خود تشخیص دهد.

خستگی چشم چگونه درمان می‌شود؟

معمولا خستگی‌چشم با تغییر در سبک زندگی بهبود می‌یابد. این تغییرات می‌تواند محدود کردن زمان استفاده از دستگاه‌های دیجیتال و استراحت در هنگام خواندن، نوشتن و رانندگی باشد. یکی از پیشنهادات مفید برای کاهش خستگی دیجیتالی چشم، قانون 20-20-20 است. این قانون می‌گوید که هر 20 دقیقه یک بار، 20 ثانیه به چیزی در فاصله 20 فوتی نگاه کنید و به چشم‌ها استراحت بدهید. سایر نکات مفید برای بهبود خستگی چشم را در ادامه ذکر کرده‌ایم.

• استفاده از قطره‌های چشمی روان‌کننده
• تنظیم روشنایی محیط و صفحه نمایشگر بر اساس فعالیت
• استفاده از دستگاه رطوبت‌ساز
• ترک سیگار

عوارض ناشی از خستگی چشم چیست؟

خستگی چشم می‌تواند آزاردهنده باشد، اما معمولا به ندرت بیشتر از یک مزاحم است. با این حال یکی از مواردی که در مورد فشار دیجیتال چشم مهم است، نور آبی و تاثیر آن بر چشم است. بیشتر نور آبی که می‌بینیم، منبع آن خورشید است. خورشید نور مرئی را در طیفی از رنگ‌های قرمز، نارنجی، زرد، سبز، آبی، نیلی و بنفش می‌تاباند. انتهای آبی طیف انرژی بیشتر و طول موج کوتاه‌تری نسبت به انتهای قرمز طیف دارد. نور آبی تا حدودی برای رشد چشم، عملکرد بینایی و سلامت کلی ضروری است. برخی از محققان فکر می‌کنند که افزایش اخیر نزدیک‌بینی ممکن است به دلیل کمبود نور خورشید باشد. اما سایر محققان معتقدند که قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور آبی ممکن است در نهایت به شبکیه چشم آسیب برساند. در حال حاضر تحقیقات درباره بررسی اثرات نور آبی بر چشم همچنان ادامه دارد.

درباره نور آبی بیشتر بدانید!

چگونه می‌توان از خستگی چشم پیشگیری کرد؟

به منظور پیشگیری از خستگی چشم ممکن است رعایت موارد زیر مفید باشند.

• صفحه های نمایشی را انتخاب کنید که قابلیت تنظیم و چرخش دارند.
• صفحه نمایش و لنزهای خود را به طور منظم تمیز کنید؛ زیرا لکه‌ها می‌توانند کنتراست را کاهش دهند.
• از فیلتر تابش شدید استفاده کنید.
• با تنظیم نور صفحه نمایشگر، تابش شدید نور را کاهش دهید.
• صندلی‌ای برای خود انتخاب کنید که قابل تنظیم باشد.
• دریچه‌های تهویه، بخاری و کولر ماشین را طوری تنظیم کنید که هوا مستقیما به چشم شما نرسد.
• وقتی که چشم‌هایتان خشک می‌شوند از قطره‌های اشک مصنوعی طبق دستور چشم‌پزشک استفاده کنید.
• بیشتر پلک بزنید.
• در صورت امکان زمان استفاده از دستگاه‌های دیجیتال را محدود کنید.
• به توصیه‌های چشم‌پزشک خود در مورد استفاده از لنزهای تماسی عمل کنید.

منابع

• https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/21059-eye-strain

اشک چشم ساختار پیچیده‌ای دارد. اشک چشم می‌تواند به دلیل آسیب، ناراحتی عاطفی، یا حتی هنگام خرد کردن پیاز ایجاد شود. نوزادان وقتی به چیزی نیاز دارند گریه می‌کنند. همچنین هنگامی که در معرض آلرژن‌ها و سایر محرک‌ها قرار می‌گیرید، ممکن است از چشم‌ها اشک بیاید. بدون در نظر گرفتن دلیل اشک‌ها، آن‌ها بخش مهمی از سلامت چشم هستند. اشک چشم‌ها را مرطوب نگه می‌دارد و کثیفی‌ها و ذرات گرد و غبار را از بین می‌برند و به عنوان التیام دهنده احساسات و درد فیزیکی عمل می‌کنند.

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

اشک از چه چیزی ساخته شده است؟

اشک طبیعی از آنزیم‌ها، متابولیت‌ها و لیپیدها ساخته شده است. برخی مواد آن مشابه بزاق است. اشک چشم سه لایه دارد. هنگامی که این لایه‌ها در کنار هم قرار می‌گیرند، به عنوان لایه اشک نیز شناخته می‌شوند.

• لایه بیرونی روغنی، سطح چشم را صاف نگه می‌دارد و از خشک شدن لایه‌های دیگر جلوگیری می‌کند.
• لایه میانی آبکی از قرنیه (سطح شفاف چشم) محافظت می‌کند. این لایه از ورود باکتری‌ها به چشم جلوگیری می‌کند و به هیدراته (مرطوب) نگه داشتن چشم کمک می‌کند. لایه میانی ضخیم‌ترین لایه اشکی است.
• لایه داخلی که از مخاط ساخته شده است، لایه اشکی را به سطح چشم متصل نگه می‌دارد.

اشک چگونه تشکیل می‌شود؟

هر بار که در یک لایه نازک (لایه اشک) پلک می‌زنید، اشک در سراسر قرنیه پخش می‌شود. آن‌ها در غدد اشکی بالای چشم تشکیل می‌شوند و به مجاری اشکی (لوله‌های ریز در گوشه داخلی چشم) می‌ریزند. سپس راه خود را از طریق بینی به سمت پایین طی می‌کنند. پس از این سفر هیجان‌انگیز، اشک‌ها یا دوباره جذب می‌شوند و یا دوباره تبخیر می‌شوند. هر چه بیشتر گریه کنید، سیستم تخلیه اشک بیشتر و مجدد پر می‌شود. هنگامی که این اتفاق می‌افتد، اشک با سرعت بیشتری از چشم و بینی جاری می‌شود.

انواع اشک

اشک چشم انواع مختلفی دارد. انواع اشک چشم شامل سه نوع است که شامل موارد زیر است.

• اشک‌های احساسی: اشک‌هایی هستند که در پاسخ به یک رویداد عاطفی تولید می‌شوند. این می‌تواند شامل هر احساسی مثل شادی، غم، ترس، استرس و یا حتی درد فیزیکی باشد. به گفته دانشمندان، اشک عاطفی ممکن است شامل هورمون‌هایی باشد که در دو نوع دیگر اشک وجود ندارد.
• اشک‌های پایه: این اشک‌ها به طور مدوام در چشم شما تولید می‌شوند تا از آن‌ها در برابر آلودگی و زباله محافظت کنند. اشک‌های پایه قرنیه را نیز روغن کاری می‌کنند.
• اشک‌ها انعکاسی: اشکی است که وقتی در معرض چیزی قرار می‌گیرید که باعث تحریک چشمان شما می‌شود، تشکیل می‌شود. این چیز می‌تواند شامل محرک‌های محیطی مانند دود یا گرد و غبار باشد. این نوع اشک همچنین زمانی که پیاز خرد می‌کنید یا چیزی در چشمتان گیر می‌کند، تشکیل می‌شود. این اشک‌ها آنتی بادی بیشتری نسبت به اشک‌های دیگر دارند و می‌توانند در برابر باکتری‌ها دفاع ایجاد کنند.

گودی زیر چشم چیست؟ آیا گودی زیر چشم ناشی از گریه است؟

گودی زیر چشم، ناهنجاری‌های کوچک و مقعر دارای چربی هستند که در زیر چشم‌ها قرار دارند. اندازه آن‌ها معمولا 2 تا 3 سانتی‌‎متر است و ظاهر یک دایره تیره بزرگ دارند. افرادی که دارای گودی زیر چشم هستند، اغلب بسیار خسته به نظر می‌رسند. گودی زیر چشم ناشی از افزایش سن و در برخی موارد ارثی است. گودی زیر چشم ناشی از گریه نیستند و گریه باعث ایجاد آن نمی‌شود. روش‌هایی مثل جراحی و غیرجراحی برای درمان گودی زیر چشم وجود دارد.

چه چیزی بر تولید اشک چشم تاثیر می‌گذارد؟

هر فرد که تولید اشک طبیعی دارد، سالانه بین 15 تا 30 گالن اشک تولید می‌کند. اما توانایی تولید اشک می‌تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار گیرد؛ برخی از این عوامل شامل موارد زیر است.

• هورمون‌ها، به ویژه در زمان تغییرات هورمونی مانند بارداری و یائسگی
• خشکی چشم و سندروم خشکی چشم
• مصرف داروهای خاص
• استفاده از لنزهای تماسی
• بلفاریت
• افزایش سن؛ زیرا بدن به مرور زمان اشک‌های پایه کمتری تولید می‌کند.

اگر متوجه تغییر در اشک چشم خود شده‌اید، یا اگر خشکی چشم را تجربه کردید به چشم‌پزشک مراجعه کنید.

درباره خشکی چشم بیشتر بدانید!

اشک مصنوعی از چه چیزی ساخته شده است؟

اشک مصنوعی نیز مانند اشک واقعی، نقش مهمی در تامین رطوبت چشم دارد. اما به جای ماده طبیعی موجود در اشک واقعی، این قطره‌های چشم روان‌کننده از مواد ملایمی ساخته شده‌اند که ساختار طبیعی اشک چشم را تقلید می‌کنند. چندین ماده در اشک مصنوعی یافت می‌شود که هر کدام با هدف متفاوتی طراحی شده‌اند. این شامل دو ماده فعال اصلی شناخته شده به عنوان پاک‌کننده و نرم‌کننده، همراه با نگهدارنده‌ها و مواد افزودنی است. ترکیب این مواد با هم برای روان کردن چشم‌ها، کاهش سوزش و موارد دیگر کار می‌کنند. مواد نگهدارنده ممکن است برای برخی تحریک‌کننده باشند؛ بنابراین در برخی از فرمول‌های اشک مصنوعی یافت نمی‌شوند.

هر کدام از مواد موجود در اشک مصنوعی چه اهمیتی دارند؟

هدف و اهمیت هر کدام از مواد اشک مصنوعی به شرح زیر است.

• روان‌کننده‌ها (Demulcents): پلیمرهای محلول در آب که به محافظت و مرطوب کردن غشاهای مخاطی چشم کمک می‌کنند. روان‌کننده‌های رایج شامل هیدروکسی متیل سلولز، کربوکسی متیل سلولز و پروپیلن گلیکول و سایر موارد شامل گلیسرین، پلی اتیلن گلیکول و پروپیلن گلیکول است.
• نرم‌کننده‌ها(Emollients) : روغن‌ها و چربی‌هایی که ضخامت لایه لیپیدی را افزایش می‌دهند، تبخیر را کاهش می‌دهند و لایه اشکی را ثابت نگه می‌دارند. برخی از نرم‌کننده‌های رایج شامل روغن کرچک، روغن بذر کتان و روغن معدنی هستند.
• مواد نگهدارنده(Preservatives) : گاهی اوقات به فرمول قطره چشم اضافه می‌شوند تا از رشد باکتری‌ها در داخل بطری پس از باز شدن آن جلوگیری کنند. OcuPure، بنزالکونیوم کلرید (BAK)، پلی کواترنیم (Polyquad) و پولیکستونیوم همه انواع نگهدارنده‌هایی هستند که ممکن است مورد استفاده قرار گیرند. کلریت سدیم نیز ممکن است به عنوان یک نگهدارنده ملایم‌تر استفاده شود.
• مواد افزودنی (Additives): مواد اضافی طراحی شده برای متعادل کردن PH اشک مصنوعی هستند. این مواد طوری طراحی شده‌اند که با PH لایه اشک طبیعی مطابقت داشته باشند و سوزش هنگام استفاده از محصول را کاهش دهند. مواد افزودنی می‌توانند شامل مواد غیر فعال مانند الکترولیت‌ها، محافظت‌کننده‌های اسمزی، امولسیفایرها و بافرها باشند.

هر نوع قطره چشم شامل مواد یکسانی نیست. بسیاری از فرمول‌های قطره چشم نیز بدون مواد نگهدارنده هستند؛ زیرا مواد نگهدارنده می‌توانند باعث تحریک و سایر اثرات ناخواسته شوند.

اشک مصنوعی برای چه مواردی استفاده می‌شود؟

اشک مصنوعی برای درمان علائمی مثل موارد زیر استفاده می‌شود.

• خشکی کوتاه مدت چشم ناشی از فشار چشم دیجیتالی، آلرژی یا شرایط آب و هوایی سخت
• قرمزی ناشی از خستگی، آلرژی یا سایر عوامل تحریک‌کننده
• درد یا تورم ناشی از گریه یا آلرژی
• تحریک همراه با عفونت‌هایی مانند ورم ملتحمه ویروسی
• رطوبت و تسکین برخی از انواع کراتوپاتی (بیماری قرنیه)

انواع دیگری از قطره‌های چشمی در بازار وجود دارد که کاربردهای متفاوتی دارند. به غیر از اشک مصنوعی، قطره‌هایی مانند قطره‌های ضد احتقان چشم، قطره‌های چشمی آنتی هیستامین و قطره‌های چشمی تجویزی برای سایر مشکلات چشم وجود دارند.

منابع

• https://www.allaboutvision.com/eye-care/eye-anatomy/what-are-tears-made-of/

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

علائم بیماری آب مروارید

علائم رایج بیماری آب مروارید شامل موراد زیر است.

• تاری دید
• مشکل دید در شب
• دیدن رنگ‌ها به صورت محو شده
• افزایش حساسیت به تابش نور
• دیدن هاله دور چراغ‌های اطراف
• نیاز به تعویض مکرر عینک طبی

چه عواملی باعث ایجاد آب مروارید می‌شود؟

چندین علت زمینه‌ای برای بیماری آب مروارید وجود دارد. برخی علت‌های ایجاد آب‌مروارید شامل موارد زیر است.

1. سیگار کشیدن
2. تولید بیش از حد اکسیدان‌ها در بدن (اکسیدان‌ها مولکول‌های اکسیژن هستند که که به دلیل زندگی عادی روزانه از نظر شیمیایی تغییر کرده‌اند.)
3. اشعه ماورا بنفش
4. استفاده طولانی مدت از داروها و به خصوص استروئیدها
5. برخی بیماری‌ها مانند دیابت
6. ضربه
7. پرتودرمانی

انواع بیماری آب مروارید

آب مروارید انواع مختلفی دارد. آن‌ها بر اساس مکان و نحوه رشدشان در چشم، طبقه‌بندی می‌شوند.

• آب‌مروارید هسته‌ای در مرکز عدسی ایجاد می‌شود و باعث می‌شود هسته یا مرکز آن زرد یا قهوه‌ای شود.
• آب‌مروارید قشری مثلثی شکل است و در اطراف لبه‎‌های هسته تشکیل می‌شود.
• آب‌مروارید کپسولی خلفی سریع‌تر از دو نوع دیگر ایجاد می‌شود و پشت عدسی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
• آب‌مروارید مادرزادی که در بدو تولد وجود دارد و یا در سال اول تولد کودک شکل می‌گیرد، از آب‌مروارید مربوط به سن کمتر رایج است.
• آب‌مروارید ثانویه در اثر بیماری یا داروها ایجاد می‌شود. بیماری‌هایی مثل گلوکوم (آب سیاه) و دیابت با ایجاد آب‌مروارید مرتبط هستند. استفاده از داروی استروئیدی پردنیزون و همچنین سایر داروها گاهی اوقات می‌تواند منجر به بیماری آب‌مروارید شود.
• آب‌مروارید تروماتیک (ضربه‌ای) معمولا پس از ضربه و آسیب به چشم‌ها اتفاق می‌افتد. این نوع از آب مروارید ممکن است چندین سال پس از آسیب رخ دهد.
• آب‌مروارید پرتویی می‌تواند پس از انجام پرتودرمانی برای سرطان ایجاد شود.

عوامل خطر ابتلا به آب مروارید

عوامل خطر ابتلا به بیماری آب‌مروارید شامل موارد زیر است.

• سن بالاتر
• مصرف زیاد الکل
• سیگار کشیدن
• چاقی
• فشار خون بالا
• آسیب‌های قبلی چشم
• سابقه خانوادگی آب مروارید
• نور آفتاب (قرار گرفتن در معرض آن به مدت طولانی و بیش از حد)
• دیابت
• قرار گرفتن در معرض تابش اشعه X هنگام عکس‌برداری و…

درباره تاثیر نور خورشید بر چشم بیشتر بخوانید!

تشخیص بیماری آب مروارید

چشم‌پزشک معمولا یک معاینه کامل چشم را بررسی آب مروارید و ارزیابی بینایی انجام می‌دهد. این معاینه کامل معمولا شامل تونومتری برای اندازه‌گیری فشار چشم و آزمایش نمودار چشمی برای بررسی بینایی در فاصله‌های متفاوت است. رایج‌ترین تست تونومتری از یک پاف هوا که بدون درد است، برای صاف کردن قرنیه و آزمایش فشار چشم استفاده می‌کند. پزشک همچنین قطره‌هایی در چشم‌ها می‌ریزد تا مردمک چشم بزرگ‌تر شود. این کار بررسی عصب بینایی و شبکیه در پشت چشم برای احتمال وجود آسیب‌دیدگی را آسان‌تر می‌کند. سایر آزمایش‌هایی که پزشک ممکن است انجام دهد شامل بررسی حساسیت چشم‌ها به تابش خیره‌کننده و درک فرد از رنگ‌ها است.

درمان آب مروارید

اگر امکان انجام جراحی برای فرد وجود نداشته باشد، پزشک ممکن است بتواند در مدیریت علائم به او کمک کند. پزشک ممکن است عینک‌های قوی‌تر، عدسی ذره‌بین و یا عینک‌های آفتابی با پوشش ضد تابش را پیشنهاد کند.

عمل جراحی

انجام عمل جراحی آب مروارید زمانی توصیه می‌شود که بیماری مانع فعالیت روزانه مانند مطالعه و یا رانندگی شود. همچنین جراحی آب‌مروارید، زمانی که بیماری آب‌مروارید با درمان سایر مشکلات چشمی تداخل داشته باشد، توصیه می‌شود. یکی از روش‌های جراحی آب‌مروارید فیکوامولسیفیکاسیون است. در این روش از امواج اولتراسوند برای شکستن عدسی و برداشتن قطعات استفاده می‌شود. نوع دیگری از جراحی آب مروارید جراحی خارج کپسولی است. در این روش قسمت کدر عدسی از طریق یک برش طویل در قرنیه برداشته می‌شود. پس از جراحی یک لنز مصنوعی داخل چشمی، در جایی که لنز طبیعی وجود داشت، قرار می‌گیرد. عمل جراحی برای برداشتن آب‌مروارید به طور کلی بسیار ایمن است و درصد موفقیت بالایی دارد. برخی از خطرات جراحی آب‌مروارید شامل عفونت، جداشدگی شبکیه و خونریزی است. اگر چه احتمال بروز این عوارض کمتر از یک درصد است. بیشتر افراد پس از عمل جراحی آب مروارید و در همان روز می‌توانند به خانه بروند.

بعد از جراحی آب مروارید

برای اکثر افراد، بهبودی به آرامی پیش می‌رود. مدت زمان بهبودی به نوع جراحی بستگی دارد. اما به طور کلی پس از چند روز بینایی بسیار بهتر می‌شود. مانند هر جراحی دیگری خطراتی ممکن است وجود داشته باشد. بعضی از افراد ممکن است پس از جراحی آب مروارید، دچار عارضه‌ای به نام کدورت کپسول خلفی (PCO) بشوند. در این حالت ممکن است دوباره بینایی تار شود؛ زیرا کپسول چشم که لنز مصنوعی را در جای خود نگه می‌دارد، ضخیم‌تر می‌شود. جراحی لیزری به نام YAG می‌تواند مشکل را برطرف کند. گاهی اوقات این اتفاق یک سال پس از جراحی آب مروارید رخ می‌دهد، اما گاهی اوقات ممکن است تا 10 سال بعد اتفاق نیفتد.

آب مروارید در نوزادان و کودکان

برخی از کودکان با بیماری آب مروارید به دنیا می‌آیند؛ این اتفاق در صورتی رخ می‌دهد که عدسی آن طوری که باید در دوران بارداری شکل نگیرد. این بیماری ممکن است ناشی از یک مشکل کروموزومی مثل سندروم داون باشد. این بیماری همچنین ممکن است ارثی باشد؛ به این معنی که والدین نوزاد ممکن است مبتلا باشند. آب مرواریدی که پس از تولد ایجاد می‌شود، اکتسابی نامیده می‌شود. گاهی اوقات پزشکان به طور قطعی نمی‌دانند که چرا یک کودک به آب مروارید مبتلا می‌شود.

پیشگیری از ابتلا به آب مروارید

برای کاهش خطر ابتلا به بیماری آب مروارید و پیشگیری از آن رعایت موارد زیر می‌تواند مفید باشد.

• استفاده از عینک آفتابی مناسب و ضد اشعه ماورا بنفش خورشید
• معاینه منظم چشم و چکاپ
• نکشیدن سیگار
• استفاده از میوه و سبزیجات حاوی آنتی‌اکسیدان
• حفظ وزن سالم
• کنترل دیابت و سایر وضعیت‌های پزشکی

بیشتر بخوانید: 10 ماده غذایی مفید برای سلامت چشم!

منابع

• https://www.healthline.com/health/cataract#types
• https://www.webmd.com/eye-health/cataracts/what-are-cataracts

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

آسیب‌های نور خورشید

خورشید منبع نسبتا قدرتمندی از اشعه ماورا بنفش است که اگر مراقب نباشید می‌تواند باعث آسیب شود. در بدترین حالت، قرار گرفتن بیش از حد در معرض اشعه ماورا بنفش می‌تواند خطر ابتلا به تعدادی از بیماری‌های چشمی از جمله آب مروارید و سرطان را افزایش دهد. در ادامه سه نوع اشعه ماورا بنفش و اثرات آن‌ها را بررسی خواهیم کرد.

• پرتو UVC: در حالی که این نوع پرتوها از نظر تئوری بیشترین پتانسیل آسیب را دارند، لایه اوزون زمین تقریبا همه آن‌ها را مسدود می‌کند. تخریب لایه اوزون تنها دلیلی است که ما در معرض این نوع تشعشعات قرار می‌گیریم.
• پرتو UVB: این پرتو فقط تا حدی توسط لایه اوزون فیلتر می‌شود. این اشعه‌های کمی ضعیف‌تر همان چیزی هستند که برنزه شدن را ایجاد می‌کنند. در دوزهای بالا آن‌ها می‌توانند تعدادی از مشکلات را برای پوست و چشم شما ایجاد کنند.
• پرتو UVA: این اشعه ضعیف پرتو ماورا بنفش، اغلب با مشکلات عمده چشمی یا پوستی همراه نیستند. با این حال آن‌ها می‌توانند از قرنیه عبور کنند. شواهد نشان می‌دهد که آن‌ها ممکن است باعث برخی از انواع آب مروارید و دژنراسیون ماکولا شوند.

علائم آسیب چشمی ناشی از نور خورشید

خطر آسیب نور خورشید به چشم تجمعی است. این به این معنی است که هر چه مدت زمان بیشتری در معرض اشعه ماورا بنفش خورشید باشید، خطر آسیب به چشم بیشتر می‌شود. ممکن است همیشه مشخص نباشد که چه زمانی بیش از حد در معرض نور خورشید قرار گرفته‌اید. یک راه برای فهمیدن این موضوع این است که اگر به هرجایی نزدیک خورشید نگاه می‌کنید و چشمان شما اذیت می‌شوند، یعنی بیش از حد در معرض نور خورشید قرار گرفته‌اید. یکی از واضح‌ترین علامت‌هایی که نشان می‌دهد بیش از حد در معرض نور آفتاب قرار گرفته‌اید، ابتلا به کراتیت ناشی از اشعه ماورا بنفش است. این را می‌توان با آفتاب سوختگی قرنیه مقایسه کرد؛ با علائمی که عموما بین 6 تا 24 ساعت طول می‌کشد. اگر چه ممکن است تا 48 ساعت نیز طول بکشد. علائم شامل مورد زیر است.

• ناراحتی یا قرمزی در چشم
• ریزش اشک
• تاری دید
• تورم
• حساسیت به نور
• تکان خوردن پلک
• احساس وجود شن در چشم
• از دست دادن کوتاه مدت بینایی
• دیدن هاله

قرار گرفتن طولانی مدت تجمعی در معرض نور آفتاب، خطر ابتلا به تعدادی از بیماری‌های چشمی را افزایش می‌دهد. شایع‌ترین آن‌ها دژنراسیون ماکولا و آب مروارید هستند.

بیشتر بخوانید: بیماری های چشم!

پیشگیری از آسیب نور خورشید

آسیب به چشم گاهی اوقات می‌تواند دائمی یا حداقل نیمه دائمی باشد. برخی از علائم به طور کامل از بین نمی‌روند. اگر روزانه بیش از حد در معرض نور خورشید قرار می‌گیرید، باید به طور مرتب از عینک آفتابی و کلاه استفاده کنید. استفاده از کلاه و عینک به چشم‌ها زمان کافی برای بهبود می‌دهد. به طور کلی بهتر است که از قرار گرفتن بیش از حد در معرض نورآفتاب اجتناب کنید. آشنایی با شاخص‌های UV می‌تواند به شما کمک کند.

بیشتر بخوانید: ده ماده غذایی مفید برای سلامت چشم!

شاخص‌های UV

• UV 2 یا کمتر: از عینک آفتابی و کرم ضد آفتاب استفاده کنید.
• UV 3-5: از عینک آفتابی و کرم ضد آفتاب استفاده کنید. در هنگام ظهر که نور خورشید شدیدترین حالت را دارد از آفتاب دوری کنید.
• UV 6-7: از کلاه و عینک آفتابی استفاده کنید و از کرم ضد آفتاب استفاده کنید. در صورت امکان بین ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر از قرار گرفتن در معرض نور آفتاب بپرهیزید.
• UV 8-10: دستورالعمل UV 6-7 را دنبال کنید.
• UV 11+: از کلاه و عینک آفتابی استفاده کنید. کرم ضد آفتاب (SPF 15+) را هر دو ساعت یکبار تجدید کنید. سعی کنید از قرار گرفتن در معرض نور خورشید بین ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر کاملا خودداری کنید.

به طور کلی و بدون در نظر گرفتن شاخص UV، استفاده از کرم ضد آفتاب و کلاه و عینک آفتابی مفید است. همانطور که نور خورشید می‌تواند به چشم‌ها آسیب برساند، به پوست نیز می‌تواند آسیب وارد کند. توجه به این نکته مهم است که وجود ابرها دلیل مناسبی برای خیره شدن به سمت خورشید نیستند. ابرها به اندازه کافی مانع اشعه‌های نور خورشید و در نتیجه آسیب‌های ناشی از آن نمی‌شوند.

آیا کرم‌های ضد آفتاب از چشم‌ها نیز محافظت می‌کنند؟

کرم ضد آفتاب مورد استفاده روی پوست صورت، می‌تواند درجه ایمن از محافظت را در برابر اشعه ماورا بنفش، هنگام استفاده روی پلک و اطراف آن ایجاد کند. کرم‌های ضد آفتاب معمولا خطری برای چشم ایجاد نمی‌کند؛ به خصوص اگر از مواد معدنی مانند دی اکسید تیتانیوم ساخته شده باشد. با این حال استفاده از کرم ضد آفتاب به تنهایی برای مدت زمان طولانی که در معرض نور خورشید هستید، کافی نیست. فرمول کرم‌های ضد آفتاب فقط برای محافظت از پوست اطراف چشم و نه خود چشم ساخته شده‌اند. کرم ضد آفتاب نمی‌تواند مانع از رسیدن اشعه مضر به چشم و آسیب به چشم شود. به همین دلیل است که باید از یک کلاه با لبه پهن و عینک آفتابی ضد اشعه ماورا بنفش استفاده کنید تا حداکثر محافظت از چشم را در برابر آسیب‌های نور خورشید داشته باشید.

آیا آسیب‌های ناشی از نور خورشید قابل ترمیم است؟

خبر خوب این است که بیشتر علائم آسیب ناشی از نور خورشید، پس از مدتی کاهش می‌یابد. با این حال بیماری‌های چشمی جدی‌تر مرتبط با آسیب‌های ناشی از نور خورشید مانند آب مروارید یا دژنراسیون ماکولا ممکن است به خودی خود از بین نرود. این مشکلات نیاز به درمان دارند. بنابراین در صورت داشتن درد و یا هرگونه تغییر در بینایی که چند روز ادامه دارد به چشم پزشک مراجعه کنید.

منابع

https://www.nvisioncenters.com/education/sun-eye-damage/

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

1-گلوکوم یا آب سیاه (Glaucoma)

یکی از بیماری های چشم که بسیار رایج و شایع است، بیماری گلوکوم یا آب سیاه است. گلوکوم زمانی ایجاد می‌شود که فشار داخل چشم افزایش می‌یابد و در نتیجه به اعصاب بینایی آسیب وارد می‌شود. اعصاب بینایی تصاویر را به مغز منتقل می‌کنند و آسیب به این اعصاب ممکن است باعث اختلال در بینایی شود. اگر گلوکوم به موقع تشخیص داده نشود منجر به از دست دادن دائمی بینایی می‌شود. این بیماری باعث بروز هیچ گونه دردی نمی‌شود به همین دلیل تشخیص علائم اولیه گلوکوم بسیار دشوار است. با این حال اگر هر یک از علائم زیر را تجربه کردید حتما با متخصص چشم مشورت کنید.

• قرمزی چشم
• دیدن هاله اطراف چراغ‌ها
• حالت تهوع یا استفراغ
• از دست دادن بینایی
• تیره شدن چشم
• درد در چشم
• دید تونلی

2-آستیگماتیسم (Astigmatism)

به زبان ساده، آستیگمات به حالتی گفته می‌شود که چشمان شما کاملا گرد نباشد. همه ما تا حدی به این وضعیت مبتلا هستیم؛ اما بینایی مارا مختل نمی‌کند. البته در برخی از افراد این حالت کمی شدید است. در چنین مواردی نوری که روی چشم می‌افتد، به درستی خم نمی‌شود و باعث تاری یا موج‌دار شدن دید می‌شود. این عارضه با یک جراحی ساده چشم و یا با استفاده از عینک و لنز قابل درمان است. مردم بیشتر با این عارضه متولد می‌شوند. با این حال آسیب به چشم، بیماری و یا هر عمل جراحی چشم نیز می‌تواند باعث آستیگمات شود. دو علامت رایج آستیگماتیسم شامل تاری دید و خستگی یا فشار چشم است.

3-آب مروارید (Cataract)

از دیگر بیماری های چشم، آب مروارید است. این وضعیت زمانی است که عدسی طبیعی چشم (که در پشت عنبیه و مردمک قرار دارد) کدر می‌شود. افراد بالای 40 سال مستعد ابتلا به بیماری آب مروارید هستند. آب مروارید یکی از شایع‌ترین علل نابینایی در جهان است. انواع بیماری آب مروارید را در ادامه بررسی می‌کنیم.

• آب مروارید زیر کپسولی: در پشت عدسی چشم رخ می‌دهد. افراد مبتلا به دیابت بیشتر در معرض خطر ابتلا به آن هستند.
• آب مروارید هسته‌ای: بر عدسی تاثیر می‌گذارد. این نوع آب مروارید با افزایش سن همراه است.
• آب مروارید قشری: این حالت با تیرگی‌های سفید و مثلثی شکل تشخیص داده می‌شود. این تیرگی‌ها از حاشیه عدسی چشم شروع می‌شود و به سمت مرکز حرکت می‌کند و عمدتا در قشر عدسی اطراف هسته مرکزی رخ می‌دهد.

4-سایش قرنیه (Corneal Abrasion)

سایش قرنیه اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که خاک یا شن در چشم شما به دام می‌افتد. در این حالت وقتی چشم‌های خود را می‌مالید، ذرات گرد و غبار باعث ایجاد خراش روی چشم شما می‌شوند. به این حالت سایش قرنیه می‌گویند. سایش قرنیه باعث ایجاد درد و سوزش در چشم می‌شود. در ادامه برخی از علائم سایش قرنیه را معرفی می‌کنیم.

• احساس گیر کردن شن یا خاک در چشم
• درد در چشم به خوص هنگام باز و بسته کردن چشم
• قرمزی چشم و اشک چشم
• حساسیت به نور
• تاری دید
• مالش بیش از حد چشم
• استفاده از لنزهای تماسی کثیف

5-خشکی چشم (Dry Eyes)

خشکی چشم یکی از رایج‌ترین بیماری های چشم است. این بیماری زمانی رخ می‌دهد که اشک به خوبی نمی‌تواند چشم‌ها را روان کند. دلایل مختلفی برای تولید ناکافی اشک وجود دارد. به عنوان مثال اگر تولید اشک کافی نباشد، ممکن است خشکی چشم رخ دهد. این بیماری بسیار ناراحت‌کننده است و باعث احساس سوزش در چشم می‌شود. برخی از علائم بیماری خشکی چشم شامل مواردی است که در ادامه ذکر کرده‌ایم.

• احساس سوزش در چشم
• خراش در چشم
• احساس وجود چیزی در چشم
• مشکل در استفاده از لنزهای تماسی
• تشکیل مخاط در داخل یا اطراف چشم
• حساسیت به نور
• قرمزی روی چشم
• تاری دید
• خستگی چشم
• مشکل دید در شب (مخصوصا هنگام رانندگی)
• ریزش اشک از چشم (واکنش بدن به تحریک چشمان شما)

بیشتر بخوانید: خشکی چشم چیست؟

6-خونریزی زیرملتحمه (Subconjunctival Haemorrhage)

این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که یک رگ خونی کوچک در زیرملتحمه چشم شما می‌شکند. ملتحمه نمی‌تواند خون را جذب کند. این باعث می‌شود تا خون در زیر آن گیر کند. خونریزی زیرملتحمه اغلب بدون ایجاد آسیب جدی به چشم رخ می‌دهد. یک عطسه شدید یا یک حمله سرفه می‌تواند باعث خونریزی رگ‌های خونی در چشم شود. علائم اولیه ممکن است باعث نگرانی شود؛ اما این وضعیت معمولا بی‌خطر است وظرف یک یا دو هفته ناپدید می‌شود. بارزترین علامت خونریزی زیرملتحمه، لکه قرمز روی قسمت سفید چشم است. این مشکل بینایی را مختل نمی‌کند و باعث ایجاد درد و یا ترشح نمی‌شود. با این حال ممکن است کمی ناراحتی یا احساس خراش روی سطح چشم خود احساس کنید. در صورت خونریزی مکرر زیر ملتحمه حتما به پزشک مراجعه کنید.

7-جداشدگی شبکیه (Retinal Detachment)

این یک بیماری جدی از بیماری های چشم است. زمانی اتفاق می‌افتد که شبکیه که در پشت چشم قرار دارد از بافت اطراف آن جدا شود. شبکیه نور را پردازش می‌کند. در صورت آسیب دیدن شبکیه اگر فورا درمان نشود، ممکن است باعث از دست دادن دائمی بینایی شود. اگر نزدیک‌بینی شدیدی دارید و یا سابقه خانوادگی جداشدگی شبکیه دارید در معرض خطر هستید. شبکیه جدا شده اغلب درد و علائم هشداردهنده‌ای ندارد. با این حال ممکن است برخی از علائم زیر را تجربه شود.

• دیدن تعداد زیادی اجسام شناور
• جرقه‌های نور
• دید محیطی یا جانبی ضعیف

پزشک ممکن است لیزر، کرایوپکسی و یا رتینوپکسی پنوماتیک را برای درمان شبکیه آسیب دیده پیشنهاد کند.

8-رتینوپاتی دیابتی (Diabetic Retinopathy)

سطح بالای قند خون به عروق خونی موجود در شبکیه آسیب می‌رساند. این رگ‌های خونی متورم نشت می‌کنند و از عبور خون جلوگیری می‌کنند. این می‌تواند باعث کاهش بینایی شود. دو مرحله رتینوپاتی دیابتی وجود دارد.

• رتینوپاتی دیابتی غیر پرولیفراتیو (NPDR): در این مرحله رگ‌های خونی ریز نشت می‌کنند و باعث تورم شبکیه می‌شوند.
• رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو (PDR): این مرحله پیشرفته‌تر است و زمانی اتفاق می‌افتد که رگ‌های خونی جدید در شبکیه رشد می‌کنند. به این حالت نئوواسکولاریزاسیون می‌گویند. این عروق جدید اغلب خونریزی می‌کنند و دید شما را مسدود می‌کنند.

علائم رتینوپاتی دیابتی شامل موارد زیر لست.

• دیدن شناورهای بیش از حد
• تاری دید
• کوررنگی
• دید در شب ضعیف
• تغییر در دید از تاری به واضح
• دیدن نواحی تاریک در میدان دید

9-دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (Age-Related Macular Degeneration or AMD)

یکی دیگر از بیماری های چشم، دژنراسیون ماکولا یا تخریب لکه زرد چشم است. ماکولا ناحیه مرکزی شبکیه است که حدت یا وضوح بینایی (Visual Acuity) را کنترل می‌کند. دژنراسیون ماکولا دو نوع خشک و مرطوب دارد. AMD خشک شایع‌تر است و مرحله اولیه بیماری است؛ در حالی که AMD مرطوب معمولا بدتر است و مرحله بسیار پیشرفته‌ای از شرایط است. علائم دژنراسیون ماکولا شامل موارد زیر است.

• از دست دادن حدت بینایی
• از دست دادن حساسیت
• کنتراست
• مشاهده تصاویر تحریف شده در مرکز

10-یووئیت (Uveitis)

یووئیت یک اصلاح گسترده است و تعدادی از مشکلات چشمی را پوشش می‌دهد. این بیماری عمدتا Uvea، بخشی از چشم را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این شامل التهاب و تورم چشم است که بافت‌های چشم را از بین می‌برد و باعث ضعف بینایی یا کوری می‌شود. علائم هشداردهنده یووئیت شامل موارد زیر است.

• قرمزی چشم
• درد
• تاری دید
• حساسیت به نور
• دیدن اجسام شناور

11-هایفما (Hyphema)

یکی از انواع بیماری های چشم، هایفما است. هایفما وضعیتی است که در آن خون در قسمت جلویی چشم شما جمع می‌شود. خون عمدتا بین قرنیه و عنبیه جمع می‌شود. این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که یک آسیب (مانند ضربه) رگ‌های خونی را پاره کند. هایفما بسیار دردناک است و می‌تواند باعث مشکلات جدی بینایی و چشمی مثل گلوکوم یا آسیب به قرنیه شود. علائم هایفما شامل موارد زیر است.

• خونریزی در جلوی چشم
• حساسیت به نور
• درد در چشم
• تاری یا مسدود شدن دید

12-انسداد عروق مرکزی شبکیه (Central Retinal Vascular Occlusion or CRVO)

شبکیه چشم شامل یک شریان اصلی (سرخرگ) و یک ورید اصلی (سیاهرگ) است. هنگامی که ورید شبکیه مسدود می‌شود، این عارضه انسداد ورید مرکزی شبکیه (CRVO) نامیده می‌شود. در صورت مسدود شدن ورید، خون و مایع به داخل شبکیه می‌ریزد و باعث تورم ماکولا می‌شود و در نتیجه بر دید مرکزی تاثیر می‌گذارد. علائم CRVO شامل موارد زیر است.

• از دست دادن بینایی یا تاری دید (در یک قسمت یا تمام چشم)
• بدتر شدن تدریجی بینایی (طی چند ساعت یا چند روز)
• از دست دادن کامل بینایی
• مشاهده اجسام شناور، نقاط تاریک یا خطوط در دید
• درد و فشار در چشم آسیب‌دیده

13-اسکلریت (Scleritis)

اسکلریت یکی از بیماری های چشم است که در آن صلبیه (قسمت سفید چشم) یا اسکلرا، متورم و دردناک می‌شود. بافت‌های صلبیه لایه بیرونی محافظ چشم و 83 درصد از سطح چشم را تشکیل می‌دهند. در بیشتر موارد اسکلریت با سایر با سایر اختلالات خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید همراه است. بیماری اسکلریت شامل دو نوع خلفی و قدامی است. علائم اسکلریت شامل موارد زیر است.

• درد و حساسیت شدید در چشم
• تاری دید و ریزش اشک
• حساسیت شدید به نور
• از دست دادن بینایی

14-رتینوپاتی با فشار خون بالا (Hypertensive Retinopathy)

این وضعیت به دلیل سطح بسیار بالای فشار خون ایجاد می‌شود. فشار خون بالا منجر به تورم رگ‌های خونی در شبکیه و باریک شدن آن‌ها می‌شود؛ در نتیجه جریان خون به شبکیه را مسدود می‌کند. تا زمانی که وضعیت تشدید نشود هیچ علامت خاصی ظاهر نمی‌شود. علائم احتمالی رتینوپاتی با فشار بالا شامل موارد زیر است.

• تورم چشم
• کاهش بینایی
• ترکیدن رگ خونی
• دوبینی همراه با سردرد

15-انحراف چشم یا استرابیسم (Strabismus)

انحراف چشم یکی دیگر از بیماری های چشم است. اگر چشم‌ها در یک راستا قرار نگرفته باشند و جهت نگاه متفاوت باشد، به این حالت انحراف چشم یا استرابیسم گفته می‌شود. برخی از افراد با انحراف چشم متولد می‌شوند (استرابیسم مادرزادی). با این حال بزرگسالان نیز ممکن است به دلیل مشکل در عصبی که چشم‌ها را کنترل می‌کند، به این وضعیت دچار شوند. این وضعیت منجر به دوبینی و مشکلات در دید محیطی می‌شود. عمل جراحی گزینه‌ای برای اصلاح این وضعیت است.

16-زخم قرنیه (Corneal Ulcer)

این یک زخم باز در قرنیه است و عمدتا ناشی از عفونت ویروسی، قارچی یا باکتریایی، خشکی چشم، خراش یا پارگی قرنیه است. افرادی که از لنزهای تماسی استفاده می‌کنند بیشتر در معرض خطر ابتلا به زخم قرنیه هستند. علائم زخم قرنیه شامل موارد زیر است.

• قرمزی چشم و درد
• چرک یا ترشح غلیظ از چشم
• تاری دید
• پلک‌های متورم
• نقطه گرد سفید روی قرنیه

منابع

• https://www.dishaeye.org/blog/16-common-eye-disorders/

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

خشکی چشم چیست؟

خشکی چشم وضعیتی است که لایه اشکی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. سه لایه اشک چشم را می‌پوشاند و از آن محافظت می‌کند. چشم به یک لایه اشکی صاف و پایدار نیاز دارد تا فرد بتواند واضح و راحت ببیند. اختلال در لایه اشکی می‌تواند باعث علائم ناراحت‌کننده مثل سوزش، خارش، آبریزش و یا تاری دید شود. بسیاری از عوامل مختلف می‌توانند مانع از عملکرد صحیح لایه اشکی چشم و در نتیجه منجر به خشکی‌چشم شوند. به همین دلیل است که پزشکان، خشکی‌چشم را یک بیماری چند عاملی می‌دانند. علل و عوامل خطر خشکی‌چشم متعدد و پیچیده است. بنابراین ممکن است مدتی طول بکشد تا ریشه مشکل و عامل خشکی‌چشم پیدا شود. اگر مبتلا به خشکی‌چشم هستید، مهم است برای مدیریت وضعیت خود با چشم‌پزشک مشورت کنید.

انواع بیماری خشکی چشم

از نام این بیماری به تنهایی ممکن است برداشت شود که چشم‌ها اشک کافی تولید نمی‌کنند. اما این در واقع فقط بخشی از مشکل است. انواع مختلفی از بیماری خشکی‌‎چشم وجود دارد که در ادامه برخی از آن‌ها بررسی می‌کنیم.

• خشکی چشم با کمبود آب: این حالت زمانی اتفاق می‌افتد که چشم‌ها اشک کافی تولید نمی‌کنند. غده‌های اشکی (در گوشه فوقانی و بیرونی هر چشم) اشک‌های آبی تولید می‌کنند. این اشک‌ها لایه میانی و آبکی لایه اشکی را تشکیل می‎دهند. برخی از شرایط خودایمنی می‌توانند باعث التهاب در غده اشکی شوند و از تولید اشک آبی به اندازه کافی جلوگیری کنند.
• خشکی چشم تبخیری: این بیماری زمانی رخ می‌دهد که اشک چشم خیلی سریع تبخیر شود. شایع‌ترین علت اختلال عملکرد غدد میبومین است. در این اختلال غدد پلک که لایه خارجی و روغنی لایه اشکی را تولید می‌کنند، به درستی کار نمی‌کنند. در نتیجه لایه روغنی ناپایدار است و نمی‌تواند از خشک شدن لایه آبکی محافظت کند.
• خشکی چشم مخلوط: برخی از افراد کمبود اشک آبی و بی‌ثباتی اشک دارند. در این حالت چشم اشک کافی تولید نمی‌کند و همچنین لایه اشکی ناپایدار است. هر دوی این مشکلات منجر به علائم خشکی‌چشم می‌شوند.

خشکی چشم چقدر شایع است؟

بیماری خشکی چشم یک بیماری بسیار رایج است. تحقیقات تخمین می‌زنند که 16 میلیون نفر در ایالات متحده به خشکی‌چشم مبتلا هستند. در سراسر جهان، خشکی‌چشم ده‌‎ها میلیون نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در آسیا در مقایسه با امریکای شمالی و اروپا شایع‌تر است. بیماری خشکی‌چشم در زنانی که یائسگی را پشت سر گذاشته‌اند نیز شایع‌تر است.

بیشتر بخوانید: ده ماده غذایی مفید برای سلامت چشم!

خشکی چشم نشانه چه چیزی می‌تواند باشد؟

خشکی چشم ممکن است به تنهایی و یا با سایر شرایط پزشکی رخ دهد. در برخی از موارد خشکی‌چشم نشانه‌ای از موارد زیر است:

1. سندروم شوگرن (حدود 10 درصد از افراد مبتلا به کمبود آب خشکی‌چشم، سندروم شوگرن دارند.)
2. دیابت (اگر دیابت دارید، تقریبا 50 درصد احتمال دارد که به عنوان یک عارضه دچار خشکی‌چشم شوید.)
3. بیماری تیروئید چشمی
4. بلفاریت

علائم خشکی چشم چیست؟

در صورت ابتلا به خشکی چشم، ممکن است فرد چیزی در چشم خود احساس کند که نمی‌تواند بیرون بیاید. این همانند احساس خراشیدگی و یا شن و ماسه در چشم می‌تواند باشد. سایر علائم خشکی چشم می‌تواند شامل موارد زیر باشد.

• سوزش
• حساسیت به نور
• تاری و تغییر در دید
• خارج شدن مخاط از چشم
• آبریزش چشم

علامت آبریزش چشم ممکن است کمی گیج‌کننده به نظر برسد؛ اما این یک جنبه رایج خشکی‌چشم است. آبریزش چشم ناشی از خشکی‌چشم زمانی اتفاق می‌افتد که غدد میبومین به اندازه کافی روغن برای لایه بیرونی لایه اشکی تولید نمی‌کنند. بنابراین لایه میانی و آبکی لایه اشکی خیلی سریع تبخیر می‌شود. در پاسخ به این اتفاق غدد اشکی سعی می‌کنند برای جبران اشک‌های آبکی بیشتری تولید کنند. اما این اشک‌ها به درستی نمی‌توانند روی چشم را بپوشانند؛ همانطور که لایه روغنی این کار را می‌کند. بنابراین این اشک‌های اضافی نمی‌توانند به طور اساسی این مشکل را رفع کنند.

علت خشکی چشم چیست؟

عوامل مختلفی وجود دارند که می‌توانند احتمال ابتلا به بیماری خشکی‌چشم را افزایش دهند. خشکی‌چشم ممکن است به علت برخی عوامل، مانند موارد زیر رخ دهد.

1. چشم‌ها اشک کافی تولید نمی‌کنند.
2. اشک‌ها خیلی سریع تبخیر می‌شوند.
3. هر دو مورد بالا به طور همزمان اتفاق می‌افتد.

خشکی چشم چگونه تشخیص داده می‌شود؟

چشم‌پزشکان خشکی چشم را از طریق بررسی سابقه پزشکی و معاینه و آزمایش چشم تشخیص می‌دهند.

• سوابق پزشکی

چشم‌پزشک ممکن است علائمی مثل علائم مرتبط با چشم و علائم دیگر مانند خشکی یا زخم دهان، خستگی، درد مفاصل و آلرژی را بررسی کند. همچنین او ممکن است سابقه بیماری‌های چشمی، سابقه جراحی و سابقه ضربه به ناحیه چشم را نیز بررسی کند.

• معاینه چشم

پزشک متخصص چشم یک معاینه کامل برای بررسی سلامت چشم و تعیین این که چه چیزی باعث علائم خشکی‌‎چشم شده است، انجام می‌دهد. پزشک علاوه بر بیماری خشکی‌چشم به دنبال علل احتمالی دیگر علائم شما می‌گردد. او همچنین سلامت سه لایه اشکی که قرنیه را می‌پوشاند بررسی می‌کند.

درباره حساسیت چشم بیشتر بخوانید!

درمان خشکی چشم

درمان بیماری خشکی چشم می‌تواند بسته به شدت آن متفاوت باشد. برخی از روش‌های درمانی خشکی‌چشم شامل موارد زیر است.

• اشک مصنوعی

قطره‌های چشمی که رطوبت چشم را افزایش می‌دهند، از رایج‌ترین درمان‌های خشکی چشم هستند. اشک مصنوعی نیز برای برخی افراد خوب عمل می‌کند.

• پلاگ‌های اشکی

چشم‌پزشک ممکن است از پلاگ‌ها برای مسدود کردن مجرای تخلیه اشک در گوشه چشم استفاده کند. این یک روش نسبتا بدون درد و برگشت‌پذیر است که از دست دادن اشک را کند می‌کند. اگر خشکی‌چشم شدید باشد، پزشک ممکن است پلاگ‌ها را به عنوان یک راه‌حل دائمی توصیه کند.

• داروها

یکی از داروهای رایجی که برای بیماری خشکی چشم تجویز می‌شود، سیکلوسپرین (Restasis) است. سیکلوسپورین یک داروی ضدالتهاب است. این دارو تولید اشک را در چشم‌ها افزایش می‌دهد و خطر آسیب به قرنیه را کاهش می‌دهد. Xiidra نیز یک درمان رایج خشکی‌چشم با نسخه است. در صورتی که خشکی‌چشم شما شدید باشد، ممکن است لازم باشد تا زمانی که دارو اثر می‌گذارد از قطره‌های چشمی کورتیکواستروئیدی برای مدت کوتاهی استفاده کنید. برخی داروها مانند پیلوکارپین به ندرت تجویز می‌شوند و به تحریک تولید اشک کمک می‌کند.

• عمل جراحی

اگر بیماری خشکی چشم شدید باشد و با روش‌های دیگر درمان نشود، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. جراحی می‌تواند به طور دائم مجرای تخلیه اشک گوشه داخلی چشم‌ها را ببندد تا مقدار مناسبی از اشک حفظ شود.

• مراقبت در منزل

برای بهبود خشکی چشم می‌توان از یک دستگاه رطوبت‌ساز برای افزایش رطوبت اتاق استفاده کرد. محدود کردن زمان استفاده از لنزهای تماسی و زمان استفاده از کامپیوتر و گوشی موبایل و تلویزیون نیز کمک‌کننده است.

منابع

• https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/24479-dry-eye
• https://www.healthline.com/health/dry-eye-syndrome#treatment

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

نور آبی چیست؟

نور آبی بخشی از طیف نور مرئی است که چشم انسان می‌تواند ببیند. نور ابی با ارتعاش در محدوده 380 تا 500 نانومتری، کوتاه‌ترین طول موج و بالاترین انرژی را دارد. حدود یک سوم کل نور مرئی را نور آبی در نظر می‌گیرند. نور خورشید بزرگ‌ترین منبع نور ابی است. منابع مصنوعی نور آبی شامل نور فلورسنت، تلویزیون LED، مانیتور کامپیوتر، تبلت و گوشی‌های هوشمند است.

آیا نور آبی برای سلامتی فایده دارد؟

نور آبی هوشیاری را افزایش می‌دهد و به حافظه و عملکرد مغز کمک می‌کند. همچنین خلق و خو را نیز بهبود می‌بخشد. نور ابی چرخه طبیعی بیداری و خواب بدن ( ریتم شبانه روزی) را تنظیم می‌کند. در رشد و تکامل چشم و بینایی کودکان، نور خورشید که منبع بزرگ نور ابی است، موثر است.

نور آبی چقدر مضر است؟

در مورد اثرات منفی قرار گرفتن در معرض نور صفحات نمایشگر، نگرانی وجود دارد. تحقیقات نشان می‌دهد این مساله به مدت زمان نگاه کردن به صفحه نمایش، فاصله صفحه نمایش از چشم و زمان نگاه کردن بستگی دارد. در واقع در معرض نور آبی قرار گرفتن در طی روز اثرات منفی کمتری دارد ولی در طی شب از آنجا که الگوهای خواب را مختل می کند اثرات مضر بیشتر از اثرات مثبت بروز می‌کنند. طبق یک گزارش 80 درصد از بزرگسالان آمریکایی بیش از دو ساعت در روز از دستگاه‌های دیجیتال استفاده می‌کنند. تقریبا 67 درصد از دو یا چند دستگاه به طور همزمان استفاده می‌کنند. 59 درصد نیز مبتلا به فشار چشم دیجیتال هستند. به دلیل این که چشم‌ها به خوبی نمی‌توانند نور ابی را فیلتر کنند، تقریبا تمام نور ابی مرئی از جلوی چشم (قرنیه و عدسی) عبور می‌کند و به شبکیه می‌رسد. شبکیه دارای سلول‌هایی است که نور را به سیگنال الکتریکی تبدیل می‌کند و از طریق عصب بینایی به مغز می‌فرستد. مغز این سیگنال‌ها را پردازش کرده و به تصویر تبدیل می‌کند. قرار گرفتن مداوم در معرض نور آبی در طول زمان می‌تواند به سلول‌های شبکیه آسیب برساند و باعث مشکلات بینایی مثل دژنراسیون ماکولای ناشی از افزایش سن شود. همچنین می‌تواند منجر به آب مروارید و سرطان چشم شود. بر اساس یک مطالعه که توسط موسسه ملی چشم صورت گرفته است، کودکان بیشتر از بزرگسالان در معرض خطر هستند؛ زیرا چشم‌های آن‌ها نور آبی بیشتری را از دستگاه‌های دیجیتال جذب می‌کند. همچنین افراد هنگام استفاده از دستگاه‌های دیجیتالی کمتر پلک می‌زنند باعث خشکی چشم و فشار چشم می‌شود. سایر علائم رایج خستگی چشم شامل سردرد، تاری دید و درد گردن و شانه است. بر اساس یک آمار 27 تا 35 درصد از آمریکایی‌ها یکی از این علائم را پس از استفاده از این دستگاه‌های دیجیتال تجربه کرده‌اند.

نور آبی چگونه بر خواب تاثیر می‌گذارد؟

قرار گرفتن در معرض نور آبی قبل از خواب نیز می‌تواند الگوهای خواب را مختل کند؛ زیرا بر زمانی که بدن ملاتونین تولید می‌کند، تاثیر می‌گذارد. اختلال در ریتم شبانه روزی در ایجاد دیابت نوع 2، بیماری‌های قلبی و عروقی، سرطان، اختلالات خواب و اختلالات شناختی نقش دارد.

آیا عینک نور آبی برای خستگی چشم مفید است؟

در حالی که در مورد عینک‌های نور آبی مطالعات زیادی وجود دارد اما اتفاق نظر وجود ندارد. با این حال آن‌ها می‌توانند به محافظت از چشم‌ها در برابر فشار چشم ناشی از قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور ابی کمک کنند. اگر مدت زمان زیادی را صرف استفاده از دستگاه‌های دیجیتال می‌کنید و متوجه خستگی چشم دیجیتالی می‌شوید، استفاده از عینک‌های نور ابی ممکن است مفید باشند. استفاده از عینک نور ابی در طول روز می‌تواند به افراد کمک کند که خواب بهتر و آرام‌تری داشته باشند. لنزهای عمومی که نور ابی را فیلتر می‌کنند، اثرات منفی را 10 تا 23 درصد کاهش می‌دهند. عینک‌های کامپیوتری با لنز زرد رنگ ممکن است هنگام مشاهده دستگاه‌های دیجیتال، برای مدت طولانی راحتی را افزایش دهند.

چگونه می‌توان اثرات منفی نور آبی را کاهش داد؟

برای گوشی‌های هوشمند، تبلت و صفحه نمایش کامپیوتر از فیلترهای نور آبی استفاده کنید. فیلترها مانع رسیدن نور ابی زیاد به چشم می‌شوند؛ بدون این که روی دید نمایشگر تاثیر بگذارند. برای کاهش فشار چشم از قانون 20-20-20 استفاده کنید. هنگام استفاده از دستگاه‌های دیجیتال، هر 20 دقیقه به مدت 20 ثانیه به چیزی در فاصله 20 فوتی نگاه کنید. میزان نور و تابش صفحه دستگاه خود را کنترل کنید. یک فاصله و وضعیت مناسب برای مشاهده صفحه نمایش تنظیم کنید. از سلامت بینایی و اصلاح مشکلات جزئی چشم نیز اطمینان حاصل کنید. با چشم پزشک خود در مورد محافظت از چشمان در برابر نور ابی و استفاده از دستگاه‌های دیجیتال مشورت کنید.

بیشتر بخوانید: حفظ سلامت چشم با خوردن این خوراکی‌ها!

نور آبی و سرطان چه ارتباطی با هم دارند؟

قرار گرفتن در معرض نور ابی ممکن است خطر ابتلا به سرطان‌های خاص را افزایش دهد. یک مطالعه نشان داده است، افرادی که در شیفت شب کار می‌کنند بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه، پروستات و کولورکتال هستند.

نور آبی و سلامت روان چه ارتباطی با هم دارند؟

قرار گرفتن در معرض نور آبی در در طول شب با علائم افسردگی در مطالعات حیوانی ارتباط داشته است. اما قرار گرفتن در معرض نور ابی در طول روز ممکن است اثر معکوس داشته باشد. برای درمان اختلال عاطفی فصلی یا SAD استفاده شده است. این بیماری نوعی افسردگی مربوط به تغییر فصل است. تحقیقات نشان می‌دهد 20 دقیقه قرار گرفتن در معرض نور ابی در صبح به کاهش علائم SAD کمک می‌کند.

تاثیر نور آبی روی کودکان

چشمان کودکان نور آبی را همانند چشم بزرگسالان فیلتر نمی‌کند. مصرف بیش از اندازه کودکان از صفحات نمایش دستگاه‌های دیجیتال ممکن است شانس ابتلا به چاقی، نزدیک‌بینی و مشکلات تمرکز و توجه را افزایش دهد. استتفاده بیش از حد از دستگاه‌های دیجیتال توسط کودکان در شب ممکن است باعث شود بدن آن‌ها ملاتونین را حتی کندتر از بدن بزرگسالان ترشح کند. برای محافظت از چشمان کودکان باید زمان استفاده از وسایل الکترونیکی را برایشان محدود کنید. از فرزندانتان بخواهید که تمام وسایل الکترونیکی، مخصوصا وسایل بازی الکترونیکی را حداقل نیم ساعت قبل از خواب کنار بگذارند.

منابع

• https://health.ucdavis.edu/blog/cultivating-health/blue-light-effects-on-your-eyes-sleep-and-health/2022/08#:~:text=Constant%20exposure%20to%20blue%20light,white%20part%20of%20the%20eye.
• https://www.webmd.com/eye-health/blue-light-health

این نوع چربی، کلسترول خون را افزایش می‌دهد. چربی اشباع موجود در گوشت قرمز، محصولات لبنی، غذاهای سرخ شده و ناسالم باعث ایجاد پلاک در رگ‌های خونی می‌شود. رگ‌های خونی موجود در چشم بسیار ریز هستند و به راحتی ممکن است توسط این پلاک‌ها مسدود شوند. رژیم غذایی سرشار از چربی اشباع شده، از مواد غذایی ناسالم تشکیل شده است. پرهیز از استفاده مواد غذایی ناسالم در حفظ سلامت چشم موثر است. البته این به معنای بد بودن همه غذاها و حذف کامل آن‌ها از سبد غذایی نیست. یک متخصص تغذیه در کلیولند می‌گوید: «ما اجتناب کامل از چربی‌های اشباع را توصیه نمی‌کنیم. سعی کنید تعادل را رعایت کنید و کمی چربی سالم به سبد غذایی خود اضافه کنید.»

ما را در اینستاگرام دنبال کنید!

کدام غذاها برای سلامت چشم مضر هستند؟

داشتن یک رژیم غذایی سالم منجر به چشمانی سالم می‌شود و به حفظ سلامت چشم کمک می‌کند. تغذیه سالم شاید کمی مبهم باشد. چگونه بفهمیم از خوردن چه غذاهایی برای حفظ سلامت چشم پرهیز کنیم؟ غذاهای مضر برای سلامت چشم، معمولا در دسته‌های بسیار گسترده‌ای از غذاهای ناسالم قرار می‌گیرند. برخی از این مواد غذایی ناسالم را در ادامه بررسی می‌کنیم.

1-کربوهیدرات‌های ساده

کربوهیدرات‌های موجود در ماکارونی و نان سفید در حالی که خوشمزه است، با خطر ابتلا به بیماری‌های چشمی مرتبط است. وقتی که کربوهیدرات‌های ساده تجزیه می‌شوند، باعث افزایش قند خون می‌شوند. قند خون به عنوان انرژی برای سوخت بدن شما استفاده می‌شود. افزایش ناگهانی قند خون ناشی از رژیم غذایی نامناسب، یک عامل خطر برای بیماری دیابت است. رژیم غذایی سرشار از کربوهیدرات‌های ساده می‌تواند باعث افزایش وزن و افزایش خطر ابتلا به کلسترول بالا و بیماری‌های قلبی شود. همه‌ی این‌ها بر سلامت چشم تاثیر می‌گذارند.

درباره بیماری دیابت بیشتر بخوانید!

2-سدیم

یک رژیم غذایی با سدیم بالا و افزایش مکرر نمک، می‌تواند منجر به فشار خون بالا و بیماری فشار خون شود. با گذشت زمان فشار خون بالا سبب آسیب عمیق در چشم می‌شود. این آسیب شامل صدمه دیدن رگ‌های خونی، تجمع مایع زیر شبکیه و انسداد جریان خون و صدمه به اعصاب چشم است. همه‌ی این موارد می‌توانند منجر به تاری دید و از دست دادن بینایی شوند. برخی غذاهای سرشار از سدیم شامل فست فودها، سوسیس و کالباس، موادغذایی کنسرو شده است. برای حفظ سلامت چشم بهتر است از خوردن این غذاها پرهیز کنید.

3-چربی اشباع شده و چربی ترانس

کارشناسان بهداشت توصیه می‌کنند از مواد غذایی حاوی روغن‌های هیدروژنه و چربی‌های ترانس پرهیز کنید. پرهیز از خوردن این روغن‌ها به حفظ سلامت چشم کمک می‌کند. روغن برای پخت و پز، با کمتر از چهار گرم چربی اشباع در هر قاشق غذاخوری توصیه می‌شود. مارگارین جایگزین سالمی برای کره است؛ اما سرشار از چربی‌های ترانس است که می‌تواند سطح کلسترول خون را افزایش می‌دهد. چربی‌های ناسالم را با چربی‌های غیر اشباع چندگانه مانند اسیدهای چرب امگا 3 جایگزین کنید.

4-چاشنی‌ها و سس‌ها

سس مایونز، سس سالاد و حتی ژله سرشار از چربی هستند و به طور بالقوه برای سلامت چشم مضر هستند. به طور کلی مصرف هر چه کمتر این نوع افزودنی‌ها به حفظ سلامت چشم کمک می‌کند.

5-نوشیدنی‌های شیرین

نوشابه، نوشیدنی‌های ورزشی، نوشیدنی‌های انرژی‌زا و سایر نوشیدنی‌های شیرین می‌توانند حاوی ۷ تا ۱۰ قاشق غذاخوری شکر در هر نوشیدنی باشند. این مقدار قند اضافه شده می‌تواند منجر به افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2، بیماری قلبی و دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن (تخریب لکه زرد چشم) شود. پرهیز از خوردن انواع نوشابه ها برای حفظ سلامت چشم مفید است.

6-کافئین

کافئین موجود در قهوه و چای ممکن است فشار داخل چشم (IOP) را افزایش دهد. مطالعات نشان می‌دهد که این فشار در افراد مبتلا به بیماری گلوکوم (آب سیاه) یا فشار چشم (OHT) که کافئین مصرف کرده‌اند، افزایش می‌یابد. فشار داخل چشم خیلی بالا می‌تواند باعث از آسیب به بینایی و کوری شود.

درباره فشار چشم بیشتر بخوانید!

آیا رژیم غذایی ناسالم باعث آب مروارید می‌شود؟

آب مروارید بیماری‌ای است که باعث کدر شدن عدسی طبیعی چشم می‌شود. در طی این بیماری پروتئین‌های موجود در لنز تجزیه می‌شوند و باعث تاری دید، کاهش وضوح رنگ، حساسیت به نور و کاهش دید در شب می‌شوند. پیری شایع‌ترین علت آب مروارید است. با این حال پرهیز از مصرف مشروبات الکلی و کنترل قند خون در حفظ سلامت چشم نقش دارد. اگر قند خون به طور مداوم بالا بماند، عدسی چشم متورم می‌شود. این عدسی همچنین قند خون را به سوربیتول تبدیل می‌کند. سوربیتول ماده‌ای است که چشم جمع می‌شود و ممکن است باعث آب مروارید شود. کنترل قند خون در بیماران دیابتی بسیار اهمیت دارد.

آیا بین رژیم غذایی سالم و بیماری دژنراسیون ماکولا ارتباطی وجود دارد؟

دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD)، یک بیماری چشمی است که باعث تباهی و تخریب لکه زرد چشم می‌شود. لکه زرد در واقع لایه پشتی چشم است و تصاویری که ما می‌بینیم را ضبط می‌کند. این تصاویر از طریق عصب بینایی به مغز فرستاده می‌شود و ما اینگونه می‌بینیم. AMD علت اصلی از دست دادن بینایی در بین افراد بالای 50 سال است. افزایش سن بزرگترین عامل خطر است. با این حال فشار خون بالا و رژیم غذایی نامناسب نیز می‌تواند خطر ابتلا را افزایش دهد. لکه زرد محیطی است که در آن مقدار زیادی رادیکال‎های آزاد آسیب‌زننده سلول وجود دارد.

ویتامین‌ها و مواد معدنی سرشار از آنتی اکسیدان، ممکن است با خنثی کردن این رادیکال‎های آزاد در پیشگیری از بیماری تخریب لکه زرد نقش داشته باشند. این آنتی ‌اکسیدان‌ها شامل ویتامین A، ویتامین C، ویتامین E و زینک هستند. تعداد زیادی از شواهد علمی نشان می‌دهند که رژیم غذایی غنی از آنتی اکسیدان و مواد ضد التهابی، ممکن است بیماری‌های چشمی و مشکلات چشمی را کاهش دهد و در حفظ سلامت چشم موثر باشد.

منابع

• https://assileye.com/blog/whats-the-worst-food-for-your-eyes/